Hoppipolla
@Pierrow
Ben İsanın ellerini çivileyen çekiç kadar günahkarım,Tanrı bunu affeder.
38 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Uyurken yüzünü seyredip yanımda,
Tanrının büyüklüğünü görmüşüm.
Gri gümüş telli saçların avuçlarımda,
Kendimi dünyanın en zengini saymışım.
Sen ey ışık gözlü sevgili,
Senden sonrasına,
Ölümü yazmışım...
"'...O zaman da bana öyle geliyor ki ruhumun tümünü, yakasına takacak bir çiçek yerine koyan birine vermişim; kibrini okşayacak bir süs yerine koyuyor benim ruhumu, bir yaz gününde kullanılıp atılacak bir süs.'"
Güneş yok,
gökyüzü tozuyor biraz, bu sabah
ve işte şu saatte yağmur
saçlardan süzülüyor.
El, görünen bir sevgiyle tutuyor bir eli
ve diyor ki, İsa
kendi çarmıhını sırtında taşıyan, marangoz muydu,
yoksa bir marangozun oğlu mu?
Zamanın başladığı günlere kadar gitsem, yaşamak
yine de çok kısa, diyor;
ve körüm ben, karanlıktan korkan
ağzının yarısıyla gülen bir kuşum.
Ve gülüyor ağzının yarısıyla.
üzün beyaz, abajur yeşil, gece mor;
Esrimiş kalbim, şarkısını söylüyor.
Her yanın avuçlarıma dökülüyor
Çeşmeden akan suyun berraklığında.
Dolaşan bir dudak mı var saçlarını?
Ay tırmanıyor zeytin ağaçlarını.
Sürü bulutlar gece yamaçlarını
Otlayıp yayılıyor gök kırlığında.
Üzerinden örtüyü mü çekti bir el?
Gece ayaklarından akıp giden sel;
Seyrine doyulmuyor ruhunun, güzel
Bu manzara gibi, bu ayışığında...
Yeniden yarattı seni gizli bir el!