Hoppipolla
@Pierrow
Ben İsanın ellerini çivileyen çekiç kadar günahkarım,Tanrı bunu affeder.
38 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu hayatta benim de bir yerim olduğuna inanmaya çalışmak, sağlak olduğum halde sol elle yazmaya kalkışmak gibi.
Gecenin dişleri arasındaki her zihin bilir: mana ve acı, sevişen iki sevgilidir.
"Eski anılar geliyor bazen aklıma. Sadece sesini duyduğum, yüzünü fotoğraflar hariç hiç görmediğim insanlar geliyor aklıma. Bazılarına karşı derin bağlarım bile olduğunu anımsıyorum. Aşılamaz dağlar, bitmeyecek yollar hatta belki geçilemeyecek geçitler vardı aramızda. Bizim için yoktu aslında. Dışarıdan bizi gören insanlar öyle söylerdi hep. Bağımızı anlamayan insanlar vardı. Biz o iki saniye konuşmanın bile kalbimizi hafifçe sardığını hissederken, o sıcaklığı anlamayan insanlar vardı. Uzak geliyordu belki onlara. İmkansız geliyordu. Nasıl bir şömine kilometrelerce uzak bir dağın buzunu eritebilirdi ki? Anlayamadılar. Birini uzaktan öyle çok sevmek nedir anlayamadılar. Bazı mesafeler aşılmak içindir. Bazılarıysa uzaklaşmak için. Biz aştık. Onca yılın ardından. Bir nefeste aştık. Şimdi o telefonda duyduğum nefesi daha derin hissediyorum. Aynı anılar gibi, anılarım gibi."