“Mahalleliler kocakari yerine cazir, cangoloz, dudu; hafifmesrep kadina firkitma, kirikli, totomlik, yalik, sagar-i gerdan; fahiselere ayakkarisi, yalama, paçoz, süflü, löpçük; tombul kadina bildircin, hosor; cirkin kadina kakanos, gurabi, mirmirik boza; evde kalmisa küflü küpecik, patlican tursusu, kalik, köhnemis peymane; metres yerine zamazingo, gaco, vingir; ay yüzlü delikanlilara sakiz muhallebisi, mahlep, zencefil; sofulara çerag, davlumbaz, dü-âlem; harfendazlara kavruk, yalpa, dil iti; saraylilara kafes bülbülü, sazkaz, karakusi; sözünde durmayip riyâkârlik edenlere medd ü cezir, kivirdak, ehl-i nâr; gözünü budaktan esirgemeyenlere fitil otu, koçbasi; pintilere fukara devesi, hurda akçe; nazik tabiathlara hanim ignesi, igne oyasi, yassi kadayif derlerdi.”