Birisi, Tevfik Fikret’in oğluna yazdığı şiiri okuyormuş. “Eğer bu memlekette bir gün sabah olursa Haluk!” dizesini okur okumaz, arkadaşı hemen yapıştırmış: “ Bil ki fecr-i kaziptir.”( fecri kazip, yalancı şafak demek).
İnsan bir ulusa mensup olduğu için ne gurur duyabilir, ne de utanç! Bireyi bağlayan, kendi eylemleri ve hayata karşı duruşudur. Bir ulus kahraman da çıkarır, katil de, bilim insanı da , sapık da! Önemli olan, kişisel namus ve birikimdir.