…Papaz Grigoris' in garip sözlerini kafalarında evirip çeviriyorlardı: "Tanrı’nın ruhu üstünüze essin..." Esmek? Bu ruh bir rüzgar mıydı? Soluğu dalları tomurcuklandıran, ılık, nemli akşam rüzgarı gibi bitki özünü yükselten bir rüzgar, bu ruh böyle bir rüzgar olabilir miydi?
Bu türden bir yalnızlığı, yüzünün arkasında, damağının üst tarafındaki acı dolu kasılmayı çocukluğundan, ilkokuldan beri hissetmemişti. Bir yurt özlemiydi Molly’e duyduğu.