Pınar Alkan
@Pinar_alkan
Atatürk üniversitesi
38 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bozkurtlar1000Kitap
Ötüken'in Türkelinden gitmemesi için binbir türlü savaşa göğüs germiş atalarımızı okuyoruz bu kitapta. Göktürk Kağanlığı'nın yıkılıp Çin esaretine girdikten sonra yiğit Kür Şad ve 40 çerisinin mücadelesiyle tekrardan kurulmasını, Türk töresinin ne denli bir hükmünün olduğunu, Çinli'nin o dönemde Türk'ten ne kadar aşağı olduğunu, vatan sevgisini o kadar güzel işliyor ki Atsız...
Bu kitabı bitirince sayısız kahraman ismi kalıyor aklınızda: Onbaşı Pars, Yamtar, Çalık, İşbara Han, Sançar, Üç Oğul, Tonyukuk, Bögü Alp, Çamçar, Gök Börü, Almıla... Ama beni en derinden etkileyen iki karakter vardı ki tahmin edeceğiniz üzere Kür Şad ve oğlu Urungu. Bu karakterler elbette Atsız'ın romanına özgü isimler ama bence hepimiz inanıyoruz ve biliyoruz ki bizim atalarımız zaten bu anlatılanlar gibi yiğit, güçlü ve ulu kimselerdi. Kür Şad'ın savaşma ruhu ve asla yılmayan duruşu kitap boyunca kendine hayran bırakıyor. 9 yıl Çin tutsaklığından sonra Ötüken'de Göktürk hakimiyet ateşinin tekrar yanmasını ve eski gücüne kavuşmasını sağlayan bunun için taht hakkından vazgeçen, canını her şeyini yurdu için geride bırakan bir Türk KÜR ŞAD. Atsız, Kürşad ve kırk arkadaşının aylı kızıl bayrağı bekleyerek hala ufukları gözlediğini söylüyor umarım öyledir...
Kitapta Kara Kağan'a çok kızdığım yerler oldu. Özellikle Çuluk kağanı zehirleyip öldüren çinli katun ile evlenip, Çinli kardeşini ordunun başına tümenbaşı yapması akıl işi değildi ve bana göre esirliğin de baş sebebiydi. Neyse ki daha sonra Kür Şad'ın yaktığı ateşi Kutluk Şad (İlteriş Kağan) devralıyor ve bozkurtlar diriliyor. Burda da daha çok Urungu'yu ve Ay Hanım'ın buruk hikayesini okuyoruz. Urungu'nun gönül yaralarının hepsini hissediyor ve Kür şad'ı okurken mücadeleye ağladığımız gibi bu sefer onun kötü kaderine ağlıyoruz. Yer yer boğazımı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İzlanda Balıkçısı temelde zengin kız fakir oğlan temasını işleyen bir aşk ve mücadele romanı ancak Pierre Loti öyle bir yazmış ki gerek betimlemelerle gerek karakterlerin derinliğiyle çok eşsiz bir hikaye ortaya çıkmış. Kitapta balıkçı kasabasında yaşayan Gaud ile İzlanda balıkçısı Yann ana karakterlerimiz. Gaud, Yann'a delicesine aşık; Yann ise denize... Kitabı okurken hep bir bekleyiş içerisindeyiz. Gaud'un bölümlerinde onun aşkını hissedip kâh hüzünleniyor kâh umutlanıyoruz. Yann'ı okurken ise denizin kokusunu duyumsayıp resmen kendimizi balıkçıların arasında buluyoruz.
Betimlemeleri çok fazla olmasına ve sonu kalbimi kırmasına rağmen bence çok güzel bir kitaptı.
Ay Batarken – Bir Sessiz Direnişin AnatomisiEdebiyat
Bir özgürlük mücadelesinin hikayesi ancak bu bildiğimiz mücadelelere hiç benzemiyor. Silahlarla, mermilerle yapılan bir savaş değil, içsel bir direniş ve işgale karşı sönük başlayıp zamanla alevlenen bir mücadele ruhu. Çoğu savaş metnine nazaran yalnızca işgale uğrayan halkı değil hikayenin uzun bir kısmı boyunca düşman askerlerin gözünden ve bakış açısından olayları okuyoruz.
Konuyu özetleyecek olursak, kendi halinde yaşayan madencilikle ve balıkçılıkla uğraşan sakin bir Avrupa kasabası işgale uğruyor. Başlangıçta halk buna fazla bir tepki göstermiyor ama zamanla işgalci askerlerin kasabada yönetimi elde tutmak için gerçekleştirdiği eylemler ve olaylar sonucu hak yavaş yavaş direnmeye başlıyor. Bu direniş güçlendikçe işgalciler de kendi içlerinde çözülmeye başlıyor; askerlerin de insan olduğu, korktukları, yoruldukları ortaya çıkıyor. Savaşın herkesten ister savaşan ister direnen olsun herkesten bir şeyler eksilttiği mesajı askerlerin isyanları ve sitemleri üzerinden açıkça gösteriliyor. Özellikle Tonder'in sürekli eve dönme özlemi, asker üniforması ne kadar sert görünürse görünsün, içindeki insanın hâlâ kırılgan, özleyen, korkan bir tarafı olduğunu bizlere hatırlatıyor. Tonder savaşın ortasında bile eve dair bir ayrıntı düşündüğünde, biz okurlar üniformanın içindeki insan nefesini duyabiliyoruz.
Bu kitapta hiçbir şey tek taraflı gösterilmiyor. Bir yandan bahsettiğim gibi askerlerin yaşadıklarına ve psikolojik durumlarına değinilirken öte yandan Molly gibi kayıplar vermiş halkın öfkesini, yalnızlığını ve intikam duygusunu da işliyor.
Sonuç olarak, Ay Batarken sadece bir savaş ya da işgal hikayesi değil; insan ruhunun direncini, kırılganlığını ve dayanışmasını tüm çıplaklığıyla gözler önüne seren bir eser. Çok severek okudum ilgisi olan herkese öneririm.
Toby'nin Odası1000Kitap
Toby'nin Odası çok derin ve etkileyici olan ama aynı zamanda bende rahatsızlık uyandıran kısımları olan bir kitap. Bu kitabı ilk kez 2022 de kütüphanede şans eseri hakkında hiçbir bilgi sahibi olmadan alıp okumuştum, şimdi ise kendi mini kütüphaneme eklediğim bir kitap olarak ikinci okuyuşum oldu. Bu sefer karakterlere, olaylara ve yazarın kapalı cümlelerine daha fazla kafa yorarak okudum. Sanırım savaş ve onun en çok etkilediği kişiler olan askerlerle ilgili hikayeleri veya olayları okumayı seviyorum, bu kitabı da ikinci kez okumamı sağlayan şey bu.
Basımı olmadığını ve yazarın diğer kitaplarına nazaran daha az bilindiğini varsayarak pek de okunacağını düşünmüyorum ama yine de okuyacak biri çıkarsa bir fikri olsun. Kitabımızda asıl karakterlerimiz Toby ve Elinor. Aslında Kit Neville ve Paul Tarrant da ek ana kahramanlarımız diyebiliriz. Kitabın çok küçük bir kısmı 1914 de yani savaştan önceki dönemi anlatıyor. Bu kısımda daha çok Toby ile Elinor'un yaşantıları ve aralarındaki aşırıya kaçan bağın nelere yol açtığını, onlara neler yaşattığını ve hissettirdiğini okuyoruz. Daha sonra savaş yılları geliyor ve Toby de tahmin ettiğiniz gibi savaşa gidiyor. Ayrıca yukarıda bahsettiğim diğer karakterler de aynı şekilde. Toby'nin ölümünün ardından Elinor bazı şeyleri gün yüzüne çıkarmak istiyor ve savaşın kiminden bacağını kimindense yüzünü koparan arkadaşlarıyla bazı şeyleri öğrenmek için iletişime geçiyor. Genel olarak spoiler vermeden ve kitabın zevkini kaçırmadan böyle anlatabilirim. Özet yazmada hiç iyi değilimdir ama en azından okuyacak olan olursa bir fikir edinebilir.
Kendi fikirlerime gelecek olursak kitapta bazı olaylar beni rahatsız edip sürekli ssorgulamama yol açtı. Siz de okuyunca neden bahsettiğimi yüksek ihtimal anlarsınız zaten. Toby bizim ana kahramanımız ve
Başkomiser NevzatEdebiyat
Ahmet Ümit'in kalemine tekrardan hayran kalmışken bu kitapla ilgili düşüncelerimi buraya yazmam gerektiğini düşündüm çünkü şuana kadar okuduklarım arasında bu kadar hem karakterin iç dünyasının hem günümüzde yaşanan alçak, mide bulandırıcı olayların alttan alta eleştirilip mesaj verildiği ama bunu yaparken de asla olay örgüsünden sizi koparmadan sonuca ulaştıran çok az sayıda kitaba rastladım.
Başkomiser Nevzat'ı çoğumuz tanıyoruz zaten ama bu kitapta diğerlerine kıyasla ana kahramanımızın özeline ve psikolojik açıdan yansımasına daha yakından şahit oluyoruz. Karısı Güzide ve kızı Aysun'un öldürüldüğü yıla yani 7 sene öncesiyle bağlantılı dava, Ağva'da bir faili meçhul ceset bulunmasıyla tekrardan gündeme geliyor ve soruşturma ilerledikçe Nevzat komiseri daha da yakından ilgilendiren olaylar dizisi haline geliyor.
Bazı bölümlerde gerçeklik algımı kaybettiğim bile oldu çünkü olaylar üst üste geldi ve Nevzat'ın başına gelenleri düşündükçe kime güvenmeli diye sorgulamaktan kendimi alamadım. Konuyla ilgili çok fazla bir şey eklemek istemiyorum çünkü heyecanı kaçmasın. Uzun lafın kısası Ahmet Ümit yine mükemmel bir romanla kalitesini göstermiş oldu. Herkese keyifli okumalar.