Uzun zaman sonra bir yere dönmek ne korkulu. İçindeki dönme heyecanını yavaş yavaş sönerken seyretmek. Giderken bir şeyin içindeymişsin, dönüyorsun dışındasın, hatta o şey tümüyle değişmiş.
Sana sevgilim diyorum ama o muhteşem “m” ne kadar benim yapıyor seni? Bana ait misin gerçekten? Bu sevmecilik işleri tapusuz olmuyor. Ama sen asla tapu istemez, tapu vermezsin. Bütün herkes senin kadar kendine yetse devrim mevrim olmazdı. Seninle örgütlenmek dünyanın en zor şeyi. Ben ki dünyanın en örgütsüz adamıyım başımı altına sokmak istediğim yegâne çatı sensin.