Nisan kelebeğisin, yüreklere konup Kalkan
Haziran çiçeğisin, tenhalarda Yağmur kokan
Rüzgarsın, esip geçmeyi bilmeyen Rüzgar,
Rüyasın her gece görüp görüp ağladığım
Kader köprüsü, gözyaşlarım üstünde
Avuçlarımda ıslan sonsuza kadar..
Gelmezsem kırılır mı dalları selvilerin
Gelmesem hangi deniz senin kalbinden berin
Yıkılır mı ansızın orada bir can tanesi
Bir duy, yalnızlığımı inleten kimin sesi
Hani bir bak diyorum O şehrin yollarına
Belki bir gölge olup düşerim kollarına
Sen ey beni bekleyen sonsuz acı ve Umut
Gelmesem de, göklere bakmadan beni unut..
Deniz en son resmini verir bana derinden
Arkasına şiirler yazan yalnızlığımdır
Yüzüme dalgın bakıp fırtınalar göğünden
Pencerelerde beni üzen yalnızlığımdır.
Gitmek istiyorum çakıp da kaybolan şimşekler gibi,
Gel gör ki, önümde hatıralar mahzeni
Parmak uçlarımda paslı çiviler
Bütün zindanları yıkarak birer birer
Gözlerin çağırıyor beni..