pınar beyza

Hayat böyleydi. İnsanlar ayrı ayrı yollara dağılırlardı. Kiminin tuttuğu yol insanı bu Cevdet gibi muvaffakiyete götürür. Kimininkini de benim vardığım şahikaya çıkarırdı. Bu bir talih, tesadüf meselesiydi. Niçinini, nasılını sormak beyhudeydi.
Sayfa 157·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
mey neş'eye de, hüzne de mahsus değildir. Erbab-ı gamı belki tez öldürmek içindir.
Sayfa 67·Kitabı okudu
Zehra sevmek ve kendini sevdirmek ihtiyacıyla doğmuş bir çocuktu. Küçükken kedi yavruları gibi sokulgandı. Bir saniye gülümseyerek yüzüne bakmak, hafifçe başını okşamak onu esir etmeye kafi gelirdi.
Sayfa 48·Kitabı okudu
Peki ama den kimsin? sen Sofi Amundsen'sin ama aynı zamanda kendinden çok daha büyük bir şeyin ifadesisin. Düşünen ya da hareket edenin sen olduğunu söyleyebilirsin elbette, ama senin düşüncelerini doğanın düşündüğünü ya da sende hareket edenin doğa olduğunu da söyleyemez misin aynı zamanda? Her şey hangi gözlükle baktığına bağlıdır aslında.
"Ah umut, umut! sen insanlara ne kadar büyük hizmetler edersin..."