Chiara Runo
@Pluto48
155 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Özdemir Asaf'tan önce okuduğum diğer iki şiir kitabını daha çok sevdim diyebilirim. Aralarında sevdiğim şiirleri oldu ama hâlâ şiir nasıl okunur adlı bir çalışma yürüttüğüm için anlamaya çalışıyorum. Hatta bu okuma sürecime şiir kitaplarını eklemek çok iyi geldi bana. Düz yazı değil ki okuyup geçesin. Bazı kıtalarda öylece duruyorsun ve sonraki sayfaya geçmeyi hatırlamıyor ve gözlerin o kıtada takılı kalıyor ve kendini başka bir yere gitmiş buluyorsun. Şiir işte... Büyük bir gizem kendi içinde.
"yalnızlık paylaşılmaz
paylaşılsa yalnızlık olmaz"
açıkçası ilgimi çeken önce ismi, sonra kapağı ve daha sonra konusu oldu. çok beğendiğim yerleri oldu, vermek istediği mesajı anladım gibi, anlamadığım yerler oldu ama genel olarak beğendiğim bir kitap oldu. kitabın eksik kaldığı söylenilen bir olayı var ama okuduktan sonra kararında bittiğini düşünüyorum. altını çizmek istediğim bazı kısımlar oldu ama en çokta çevirisine hayran kaldım. gerçekten birçok yayınevi kültür yayınlarından ders almalı bu konuda.
Öncelikle kitabın kapağından ve sayfalarından bahsetmek istiyorum. Sanırım yayınevinin ismi siyah beyaz diye böyle bir şey yapmışlar diye düşünüyorum ama arada siyah sayfalar olup orada şiirleri okumak güzeldi ve beklenmedik sayfalar öyleydi ve çok hoşuma gitti. Sonrasında zaten en çok bilinen şiirleri ile beraber Orhan Veli'ye ait olduğunu bilmediğim şiirleri de öğrenmiş oldum. Şunu da gördüm ki, garip akımının hakkını vererek neredeyse her şey ile ilgili yazmıştı. Kesinlikle okunması gereken bir şiir kitabı.
