Öncelikle ismi ve kapağı ilgimi çektiği için aldım ve biraz beklediğimden farklı olduğunu söyleyebilirim. Beklentilerin insanların bu kafeye gelip bir şeyleri yoluna koymasıydı ama yazar hayatın gerçeklerini yansıttığı için, sorunlar hep var olacak ve bir kafeye gidip dile getirdiniz diye bunlar bir anda çözülecek ve her şey yoluna girecek demek değil. Neden bilmiyorum ama özellikle sonlara doğru, sanırım 35. bölümde sonraki kısımları çok sevdim. Bazı karakterleri çok anlamadım, belki de amaç buydu, herkes herkesi anlamaz ve her birimiz kendi isimsiz kafemizde kendimizce yaşıyoruzdur. Bir kitap bittiğinde her şey bitmiş görünür ya, sanki kitap bitmesine rağmen o günlük yaşam o karakterler için devam ediyor. Güzeldi. Okuması rahattı ve bir mesaj verme amacı gütmeme çalışmıyordu. Özellikle kapağı insanı kendine çekiyordu, renk uyumlarına bayıldım.