Merve SERİN
@Plutonzade
'Samimiyet öyle bir dildir ki; kör de görür, sağır da duyar.'
~~~~
Çocuk insanı uzaklaştığı masumiyetine yeniden
çağırır.
Okul Öncesi Öğretmeni(MEB’siz)
Lisans
Elbistan, 11 Ağustos
19 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
-Yalnızlığımızın sebebi nedir?
-Onları hayatımızdan çıkarmaktır.
-Kimleri?
-Bizi olduğumuz gibi kabul etmeyen , kendi kafalarındaki kalıplara uydurmaya çalışan, o kalıpları reddettikçe sanki bize bahşediyormuş gibi gösterdiği sözde sevgisini azaltmaya başlayan, sevgi azalınca yeniden eski sevgiye erişmek isteyeceğimizi ve ona göre davranacağımızı düşünen, beklediği hiçbir şeyin olmadığını görünce de en ufak bir olayda artık bizi aşağılamaya başlayan , hatta bunu ilerletip neden gözünün üstünde kaşın var diyecek kadar çirkinleşen insanları hayatımızdan çıkarmaktır.
-O zaman olaylar ve kişiler karşısında aydınlandıkça yalnız olmayı insan kendisi seçiyor diyebilir miyiz?
-Hiç lafı dolandırmadan tam olarak böyle deriz. Aslında aydınlanmakta geç kaldığımız için bunları yaşıyoruz. Geç kalmakta bizim elimizde... Şöyle ki ; o beni seviyor ya kesin bunda başka bir durum vardır diye saçma düşüncemizden aydınlanmamız gecikiyor. Ne durum olacak her şey açık ve net. Seven insan rencide etmez. Sevgi hasta etmez aksine iyileştirir. 😎😎😎
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bisikletten düşünce kanayan dizimizin acısını birkaç dakika içinde geride bırakıp tekrar bisiklete atlayan çocuklardık.
Bir gün büyüdük. Nasıl mı? Aklımızın çiçekleri soldu. Zehirli sarmaşığın kökleri beynimizi ele geçirdi. Sonra en kötüsü ; bir kuş cıvıltısına tutunan kalbimiz tek başına bu mücadeleyi kazanamadı. Büyüdük. Kahvaltı sofrasında çeşit arttı ama sokak arasında yediğimiz salçalı ekmeğin tadını alamadık. Elbise dolabımız kıyafetle doldu ama hiçbiri mavi önlük kadar yakışmadı. Mavi önlük de güzel seçimdi. Gökyüzü de maviydi senin önlüğün de. Önlüğü üzerimize giyince sanki gökyüzüne merdiven kuruluyor da bulutlara tırmanıp arkadaşlığımıza kaldığımız yerden devam ediyorduk. Böyle böyle büyüdük, eskide kalmak isteyerek büyüdük. Kafamızı kaldırıp etrafa bakınsak birkaç dakika, nasıl büyüdüğümüzle ilgili liste alıp başını gider... Dilerim yeniden aklımızın çiçekleri yeşerir, kalbimizin cıvıltısına tutunduğu kuş akbabanın elinden kurtulur. Kalın sağlıcakla🌾🌾🌾
Merve SERİN
, 2020 okuma hedefini güncelledi.2020 OKUMA HEDEFİ
17/17 kitap - %100 tamamlandı
17 kitap okudu
17 kitap
3.497 sayfa
3 inceleme
3 alıntı
Meğer benmişim en büyük engel,
Kafamın içindekilermiş.
Kafamın içi herkese gül bahçesi,
Kendime çöplükmüş.
Oysa kalbim öylemi...
Her gün salıncak kuruyorum kalbime,
Her sallanışta açıyor pembe karanfiller
Dilerim hiç solmazlar,
Çünkü ben pembe karanfillerimle ve kalbimle mutluyum.
Şükürler olsun ki mutlu olduğum bir yer var.
VARDI.
Artık yok,
Bi gün salıncağın ipi koptu,
Pembe karanfiller soldu,
Ve ben bir anda büyüdüm.
Büyümenin sadece yaş almak olmadığını o gün öğrendim.
Salıncağın kopan ipinden öğrendim büyüdüğümü.
Meğer ben o güne kadar hep 17 yaşımla salıncağa biniyormuşum.
Bu yüzden seviyormuşum 17 yaşımı.
17 yaşımmış salıncağa binince bana huzur veren.
Sonra bir gün büyüdüm.
Ve bir daha asla 17 yaşımla salıncağa binemedim.
Sonra ne mi oldu?
Kalbim de diğer organlarım gibi oldu.
Ben de kafamın içindeki çöplüğe geri döndüm.
O salıncak bana bu çöplükten kurtulmam için bir umuttu.