Pınar Arpınar

Pınar Arpınar
@Pnrarpnr
Her şey aynı özün farklı biçimleri ve ben arayışın kırılganlığında kaybolanlardanım. Yazarken kendimi okurken ise dünyayı arıyorum.

Pınar Arpınar

, bir kitap okudu
Puan vermedi·352 syf.·
2026 7. kitabı
Matt Haig
6.2/10 · 2.033 okunma
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Saklambaç Zihnimin en tozlu köşesinde tek kişilik saklambaç oynuyu sürüyor Çocuk sayıyor Hem sayıyor hem saklanıyor kendini arıyor Kendini saklıyor Kendini bulmaya çalışıyor Sağı sobe Solu sobe Saklandığı her yerden tekrar çıkıp sayıyor dökülmüş bir duvar arkası tozlu bir masanın altını hep kendine çıkıyor yolları Hiç mi arkadaşı yok Onu bulmak isteyecek bir göz mü yok? Gerçekler var peşinde Yaşadığına şükür Yaşayamadıklarına sitem Ölmemek yaşamak değil de İnanıyor buna haliyle Hayallere kayıtsız Saymaya devam ediyor Hayatını bir kitap yapsaydı muhtemelen de ortasından başlardı yaşamaya Başı yoktur sonu biraz sis Ölmemek miydi yaşamak? 19.05.26
Şiir
Yazmak her nasılsa bana bir amaç hissi, her sabah yataktan çıkmak için bir neden verdi.”
Sayfa 10·Kitabı okudu
Alıntı
Yok oluş, belki de yeniden var oluş, sonsuzluğa göç… Bilmiyorum. Bunlarla tanıştığımda henüz küçüktüm; gidişini algılayamadım. Zaten hangi gün, hangi saatte olduğunu da bilmiyorum. Sadece Mart ayıydı. Duvara asılan bir fotoğraf çerçevesi ve cüzdanlara konulan bir vesikalıkla kabullendim sanırım artık olmadığını. Gerçekten anlamaya başladığımda, artık anlamanın mümkün olduğu yaşlarda, çok isterdim; anlayacak yerlerim kurusun, özlemek istemedim çocukken oturduğum rakı sofranı, vakur duruşunu, merhametini, beyaz peynirini, sesini… Gerçi sesini hiç hatırlamıyorum. Küçüktüm kanser sesini aldığında. Bakışları kaldı bende. Uzun boyu, yeşil gözleri… Sonra ikinci bir hastalıkla bakışları da gitti bizden. Sırtımı yasladığım dağdı o. Şimdi varlığını hangi evrende sürdürdüğünü bilmiyorum. Bildiğim tek şey, mart ayıydı.