Pınar Arpınar

Pınar Arpınar
@Pnrarpnr
Her şey aynı özün farklı biçimleri ve ben arayışın kırılganlığında kaybolanlardanım. Yazarken kendimi okurken ise dünyayı arıyorum.
Kendi gücüyle sınana bir kadınım Eşiklerin taşında çoğaldım Denemedim de adım atmayı İçerisi de sürgündü dışarısı kadar Beklemek; İman eder gibi Bir inanç, Bir düşüş Kapılar kapandı. Bir adım atsam zaten düşecektim Düşmekten de vazgeçtim.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Bir çığlığın ardından doğdum Birer feryadın sesinden Senden aldığım gözlerim Sadece sabrını taşıyor Bakışlarım yüzünün karası Soğuk sisli ve uzaktan Buraya ait değilim hani, sadece çağırıldım Büyürüm diye atılanım toprağa Dışında çiçekler açarken köklenemeyen Çiçektim ben dalına yabancı Çiçektim büyüdüğü topraktan utanan Anne, eğreti otuydum bahçenin İstediğin rengi veremedim Oysa ben baharda doğmadım mı? Şimdi binbir emekle baktığın bu bahçe öyle bakımsız ki Yakışmıyorum buraya Köklerle değil sorularla tutundum toprağına Anne, beni cevapsız bırakma Hala boşluğa dönemiyorum sırtımı Her gece gerçeklik bir azizler ordusu yolluyor rüyalarıma Sessiz bir yargıya mecbur kalıyorum Anne rahmet et bana Yaratıcı öz suyunla doğur beni Sen varken yetim olmak varlığımın özeti sanki Ama ben de istemezdim böyle olmayı Bak sokakta çığlıklar var Benimse akmaya korkan gözyaşlarım Anne yeniden doğur beni Kanayan dizimden
“Sonunda Tanrı sıkıntıdan patlamıştır, bunun da adına big bang demiştir.”

Pınar Arpınar

, bir kitap okudu
Puan vermedi·336 syf.·
2026 8. kitabı
José Saramago
8.3/10 · 132bin okunma
Ben hep kapıya yakın oturdum.