Nur tok
@Pnurtok
9 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yaşadığım yer, kadın doğasının günahla dolu olduğu söylenen bir yerdi; kadının sesinin erkekleri baştan çıkarma gücüne sahip olduğunun, onları hem cennetin hem de dünyanın meselelerinden uzaklaştırdığının iddia edildiği bir yer.
“Ses Kalır Sadece”Alıntı
Ağaçların soyundanım ben
Bu yavan havayı solumak kederlendiriyor beni
Ölü bir kuş bana
Uçuşunu unutmamamı tembihledi.
Tüm güçlerin nihai sonu birleşmektir
Işığın kaynağında birleşmek
Ve ışığın bilgisine dökülmek...
Neden durayım ki?
On bir yaşında ilk şiirimi yazdım. Kâğıt kıttı, bu yüzden babamın eski gazetelerinin kenar boşluklarına, yiyeceklerin ambalaj kâğıtlarına ya da yalnızca aklıma yazıyordum. Geceleri uyumadan önce ve günün ilk dakikalarında fısıltılar, sessiz şarkılar halinde şiirlerimi ezberleyene dek kendi kendime okuyordum.
Benim inatçılığım annemin işkencesiydi. Iranlı bir kız evlada sessiz ve uysal olması öğretilirdi fakat çocukluğumun başlarından beri ben inatçı, gürültücü ve kabaydım. İyi bir Iran kızı dindar, mütevazı ve düzenli olmalıydı; bense düşüncesiz, kavgacı ve dağınıktım. Kendimi erkek kardeşlerimden aşağı görmüyordum, zekâmın ve cesaretimin onlarınkine eş olduğunu düşünüyordum.
"Neden ben de dışarı çıkamıyorum?" diye sorardım anneme. Bu soruyu duyduğu her seferinde iç çeker, başını sallar, ellerini sıkardı. Tek cevabı buydu fakat yedi yaşına geldiğimde duruma dair bir şeyi anladım. Ben kızdım ve kızların evin dışında oynaması yasaktı. Sokaklar erkekler için oyun yeri olabilirdi ama kızlar için zorlu ve tehlikeli bir yerdi; ev, tek korunabileceğimiz yerdi.