Tuğba Tunçkol
@Poirot
23 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Oblomov der ki:
"Geçenlerde bir toplantıda, o anda orada olmayan birileri için konuşulanları duyduğumda ne yapacağımı, ne yana bakacağımı bilemedim. Masanın altına girmek geldi içimden: ‘O budalanın tekidir, şu aşağılık, bir başkası hırsız, öteki tuhaf...’ Tam bir kıyım! Böyle söylerken içlerinden şöyle geçiriyormuş gibi birbirinin yüzüne bakıyorlardı: ‘Hele sen de çık şu kapıdan, senin için de aynı şeyi söyleyeceğim...’Öyleyse ne diye bir araya gelirler? İçten tek bir gülümseme, en küçük bir içtenlik!.. Hepsi; yüksek rütbeli, ünlü birini evine davet etmek veya böyle birinin evinde konuk olmak peşindedir. Sonra öğünecektir: ‘Falanca bizdeydi, geçenlerde filancanın evinde yemekteydim...’ Hayat mı bu? Böyle bir hayatı istemiyorum ben. ne verebilir bana böyle bir hayat, ne kazandırabilir?”
Hoşlanmıyorum ben bu hayattan!
“-Neyinden hoşlanmıyorsun bu hayatın?
-Bitmek bilmeyen koşuşturmasından, ufak tefek adi tutku oyunlarından, özellikle de aç gözlülüğünden, birbirinin yolunu kesme hırsından, dedikodularından, iftiralarından, birbirini çimdiklemelerinden, birbirlerini şu tepeden tırnağa süzmelerinden... Konuşmalarını dinlerken başım dönüyor, aptallaşıyorum. Bakınca doğru dürüst, aklı başında biri sanıyorsun adamı, konuşmasını duyunca şaşırıyorsun : 'Falancaya şu kadar verdiler, filanca kirasını aldı' Biri bağırıyor öteden: 'Olacak şey değil, ne kirasıymış, aldığı?' Bir başkası şöyle diyor: 'Falanca dün akşam kulüpte çok para kaybetti ;filanca üç yüz bğn kazandı!' Anlayacağın can sıkıntısı can sıkıntısı, hep can sıkıntısı!... İnsanlık nerede burada? İnsanlığın yüceliği nerede? Nereye gizlendi insanlık, parçalanıp nereye gitti?”
Doğruya doğru...
“Türk, etrafındakilere medeniyeti takdir edenlerden biri olduğunu ispat etmek için hanesini şapkalı mimara inşa ettirir. Nabzını şapkalıya uzatır. Parasını ecnebi bankalara yatırır. Alışverişini hep din ve milliyeti dışındaki ticarethaneler ile yapar. Türk, asırlardan beri kanını, etrafını saran hasımlarına emdirdi. Gafletle sülük tutundu. Nihayet bünyesi zayıf, vücudu hasta düşerek ölüm döşeğine uzandı. Onu tedaviye uğraşır görünenlerin sonunda birer cellat olduklarını anladığı gün reçeteleri yırtmaya, ilaçları dökmeye kalktı ama iş işten geçmişti.”
