Papatyalar da güzeldir
@Polyana_
Hiçbir korku aklını gölgelemesin.
Ön Lisans
11 Ağustos
129 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·724 syf.··
Beğendi
·2022 14. kitabı
·31 günde okudu
·Okunma: 20 Şubat 2022 01:41
Türk edebiyatının önemli eserlerinden biridir. TRT 1970 Roman Ödülü’nü kazanmıştır. Oğuz Atay’ın ilk kitabıdır. Turgut Özben karakterinin iç seslenişleri kitabın büyük bir bölümünü oluşturmaktadır. Arkadaşı Selim Işık’ın ölümünden sonra bir arayış içerisine girer. Bu arayışında ise kendi içinde yarattığı hayali karakter eşlik eder. Hayali karakterin adı: Olric. Olric’le beraber birçok yere giderler ve birçok sohbetleri olur. Turgut Özben’e göre her zaman yanındadır. Romanda geçmiş dönemin bulunduğu durum alayla karışık bir dille ama aynı zamanda gerçekleri ortaya koyacak bir dille yazılmıştır. Selim Işık’ın o günün modern zamanına nasıl tutunamadığını arkadaşı Turgut Özben’in anlatımıyla karşımıza çıkmaktadır. Tutunamayanların hikâyesi: Turgut Özben’in, Selim Işık’ın… Belki de daha birçok kişinin.
Reklam
Yaptığımız kötülükleri hep bir şeylerin üzerine yıkmaya alışmışızdır. Bu durumdan en çok nasibini alan şeytandır. Zannederiz ki her şeyi bize o yaptırıyor. Bizim irademiz yokmuş gibi davranırız. Çünkü kolayımıza gelir öyle davranmak. Hepsi bizim dışımız da gerçekleşiyor diye düşünürüz. Aslında öyle değildir. Sabahattin Ali çok güzel özetlemiş aslında: "Halbuki ne şeytanı azizim ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması... İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu... İçimizde şeytan yok... İçimizde aciz var... Tembellik var..." Okumaya başladığınız zaman, kendinize ders çıkaracağınız ve hayatınızı sorgulamaya neden olacak bir kitap olduğunu göreceksiniz. O şeytanı yaratanda sizsiniz. Hazır mısınız yarattığınız şeytanın aslında kendiniz olduğu gerçeğine?
H. G. Wells'den okuduğum ikinci kitaptı. Bilim kurgu türünde bir kitap. İlk başlarda biraz durağan bir şekilde ilerlese de sonraki zamanlarda hareketli bir anlatım başlıyor. Olaylar hızlanmaya ve devamında ne gelecek diye bekliyorsunuz. Görünmez olmak, çoğumuzun bir zamanlar aklından geçirdiği bir şey...Siz hiç görünmez olmak istediniz mi? Her şeyi gönlünüzce yapabileceksiniz ve kimse görmeyecek. Düşününce kulağa hoş geliyor değil mi? Bence de öyle! Ama avantajlarının yanında dezavantajlarını düşündünüz mü?
Griffin'de öyle yaptı... Sadece avantajlarını düşündü ve ona getireceği zararları hiç düşünmedi. Duygularını kaybetti, insanlara acı vermekten haz duymaya başladı... Karakterimiz insanlıktan çıkmış ve duygularını kaybetmiş bir şekilde karşımıza çıkıyor. Kendi korku krallığını kurmaya hazırlanıyor... Peki ya siz görünmez adamın yaptıklarına hazır mısınız?
İsmini hep tuhaf bulduğum ama sonradan öğrendiğim...O kadar duygusal davranıyoruz ki bazen bu duygusallığımız başımıza bela oluyor. Yapmak zorunda olmadığımız şeyleri bize zorunlu kılıyor. Sonunu hiç böyle beklemiyordum. Hala şaşkınım. Mecburiyetlerimizin, duygularımızın nasıl bizi yönlendirdiğini bir kez daha görmüş oluyoruz...
Mecburiyet... Bu zamana kadar nelere mecbur bırakıldık? Seçme şansımız hiç olmadı mı yoksa biz seçeneklerimizi yaratmadık mı? Evet biz her zaman planlar yapıyoruz ama bir şeyi unutuyoruz; hayatında bizim için planları var ve haberimiz olmadan öyle güzel devreye koyuyor ki farkında bile olmuyoruz. Mecbur kaldığımız, mecbur bırakıldıklarımız... Kitabı okuyunca düşünün.
Reklam