Porty X
@Porty_
235 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
Kadınlar söz konusu olduğunda at gözlüğüyle bakıyorsun. Ne kadar narin ve huzurludurlar... Başkanlığa bir a...cık seçilecek olsa savaşların sonra ereceğine dair bütün o palavralar... Zırvalıktan başka bir şey değil. Bu cinsiyet ayrımcılığından kurtulmalısınız.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ve sonunda, tabii ki, gerçek bir savaş hikayesi hiçbir zaman savaşa dair değildir. Güneş ışığına dairdir. Nehri geçmek, dağlara yürümek ve korktuğun şeyler yapmak zorunda olduğunu bildiğin zaman şafağın nehrin üzerine yayılış biçimine dairdir. Sevgiye ve belleğe dairdir. Hüzne dairdir. Cevap yazmayan kız kardeşlere ve hiçbir zaman dinlemeyen insanlara dairdir.
Bir şey gerçekleştiği halde bütünüyle yalan, gerçekleşmemiş bir şey ise gerçeğin kendisinden daha doğru olabilir.
Sıradan bir asker için, en azın-dan, savaş yoğun ve daimi bir sis tabakasının verdiği hisse -tin-sel dokuya- sahiptir. Berraklık yoktur. Her şey bir burgaç gibi dö-ner. Eski kurallar geçerliliğini, eski doğrular doğruluğunu yitirir. Doğru ile yanlış birbiriyle harmanlanır. Emir karmaşaya, sevgi nefrete, çirkinlik güzelliğe, yasa anarşiye, uygarlık barbarlığa ka-rışır. Buğu insanı emer. Nerede olduğunu ya da neden orada ol-duğunu bilmezsin. Kesin olan tek şey o ezici belirsizliktir.
Savaşta belirlilik duygusunu, dolayısıyla hakikat duygusu-nu yitirirsin, bu yüzden gerçek bir savaş hikayesinde hiçbir şeyin tam olarak doğru olmadığı rahatlıkla söylenebilir.
Gerçek bir savaş hikayesinde genellikle anlam bile yoktur ya da anlamını ancak yirmi yıl sonra, uykunda çıkarırsın. Uyanıp karını sarsar ve ona hikayeyi anlatmaya başlarsın, fakat sonuna geldiğinde anlamını unutmuşsundur yine. Uzunca bir süre öyle-ce yatıp hikayenin zihninde tekrar gerçekleşmesini seyredersin. Karının soluğunu dinlersin. Savaş bitmiştir. Gözlerini kapatırsın. Gülümser ve içinden, Tanrım, neydi bu hikayenin anlamı, diye geçirirsin.
Bu, beni uykumdan uyandırır.
Savaş cehennemdir, fakat bu gerçeğin yarısını bile yansıtmaz, çünkü aynı zamanda gizemdir savaş; dehşettir, serüvendir, cesa-rettir, keşiftir, kutsaldır, merhamettir, umutsuzluktur, özlemdir, Gerçekler çelişkilidir. Savaşın grotesk olduğu tartışılabilir ör-neğin. Fakat savaş güzelliktir de aslında. Bütün dehşetine rağ-men, çatışmanın o müthiş görkemi karşısında ağzın bir karış açık hayret içinde kalakalırsın. Mermi izlerinin karanlığın içinde par-lak kırmızı kurdeleler gibi çözülmesini seyredersin. Soğuk, ka-yıtsız bir ay çeltik tarlalarının üzerinde yükselirken pusuya yatarsın. Hareket halindeki birliklerin akıcı simetrisi; ses, biçim ve orantı uyumu; helikopterden aşağı doğru yayılan o büyük metal-ateş tabakaları; aydınlatma fişeklerinin beyaz fosforu; napalmın pembe-turuncu parlaklığı; roketlerin göz kamaştırıcı kırmızılığı. İnsanda hayranlık uyandırır bütün bunlar. Güzel değildir, tam olarak. Şaşırtıcıdır. Göz doldurur. İnsana hükmeder. Sen nefret edersin, evet, fakat gözlerin etmez. Öldürücü bir orman yangını ya da mikroskobun altında kanser gibi; bir çatışma, bomba sal-dırısı ya da top salvosu kesin ahlaki kayıtsızlığın o saf estetiğine haizdir -güçlü, amansız bir güzellik- ve gerçek bir savaş hikaye-si bunlara dair gerçekleri anlatır, her ne kadar çirkin olsalar da.
Savaşı genellemek barışı genellemekten farksızdır. Neredey-se her şey doğrudur. Neredeyse hiçbir şey doğru değildir. Özün-de, belki, ölümün bir başka adıdır savaş, fakat her askerin size söyleyebileceği gibi -doğruyu söylüyorsa şayet- ölüme yaklaşmak beraberinde hayata yaklaşmayı da getirir. Ateşli bir çatışmayı mutlaka canlı olmanın büyük mutluluğu izler. Ağaçlar canlıdır. Otlar canlıdır, toprak canlıdır - her şey canlıdır. Etrafındaki her şey canlıdır, sen de aralarındasındır ve bu canlılık içini