"Eğer bir şeyi bütün olarak görebilirsen," dedi, "hep güzelmiş gibi görünür. Gezegenler, yaşamlar... Ama yakından bakıldığında bir dünya yalnızca toz ve kayadan oluşur. Günden güne yaşam daha da zorlaşır, yorulursun, ritmi kaçırırsın. Uzaklığı ararsın- ara vermeyi Dünyanın ne kadar güzel olduğunu görmenin yolu, onu ay gibi gör mekten geçiyor. Yaşamın ne güzel olduğunu görmenin yolu ölümün bakış açısından bakmaktan geçiyor."
Şimdi yüz yüzeydiler, ama birbirlerine dokunmamışlardı.
"O zaman gereksinmen olan şey?"
"Evet. Bağ. Fırsat."
"Şimdi mi- yaşam boyunca mı?"
"Şimdi ve yaşam boyunca."
Yaşam, dedi aşağıda, soğuk karanlıkta, kayaların arasından çabucak akıp giden ırmak.