Nasıl ki entelektüellik vasfının orta seviyesi yetenek gerektirmiyorsa, ortalama seviyedeki ahlakta da erdem aranmaz.
Erdem mükemmeliyettir, olağandışı büyüklükte ve güzelliktedir, sıradan ve basit olanda bulunmaz.
Canelli’ de bir sürü insan tanıyordu, daha o günlerde birini kandırmaya çalışanları duyduğunda, onlan cahillikle, aptallıkla suçlar, bu işi, para karşılığında yapanlara bırakmalarını söylerdi. Onlan utandırırdı. Sadece havlayan ve yabancı köpeklere saldıran köpekler olduklarını ve bir patronun patron kalmak için bir köpeği kendi çıkarları için kışkırttığını, oysa köpekler hayvan olmasalardı aralarında anlaşacaklarını ve doğrudan patrona havlayacaklarını söylerdi.
"Ne sanıyorsun ? Bu göğün
altında ay da yağmur da hastalık da herkes için aynıdır. İster bir inde yaşasın isterse bir sarayda, herkesin hayatı güzeldir, kan her yerde kırmızıdır."
Bana, "O cahilin tekidir," dedi "Alba’ da oturduğu, her gün ayakkabı giydiği ve kimse ondan iş beklemediği için kendisinin bizim gibi bir köylüden daha değerli olduğunu sanıyor.
Dahası evdekiler okula yolluyor onu. Ailesinin toprağında çalışarak ona bakan sensin. O bunu da anlamaz."