“ Kibir en acınası, en ayıplanası ve sahte bir şefkatten, ortak bir yalancılıktan kaynaklanan bir kusurdur. “
“ Adi acizlikleri ve abes ahmaklıkları yüzünden kendi içlerine dönemezler ve gerçek olan malum olsa bile kendilerini başkalarının gözüne görünmeleri gereken ve vicdanen de bildikleri o alçak noktada tahayyül edemezler. “
“ Aynadan yüze yansıyan ışık taraf tutmaya hazır olan birinin karşısındaki kişinin herkes tarafından bilinen çirkinliklerine göz yummasına yardımcı olur. İnsanın karakterinde taşıdığı lekeleri düşününce yüzünde taşıdığı çizgiler o kadar da derin sayılmaz. “
Her ne kadar toplumsal sınıfların birbirinden ayrışmasını ve düzenin oluşumunu sağlıyor olsa da zengin ve
güçlü kimseleri takdir ederken hatta onlara taparken fakir ve kötü durumda olanları ise hor görmemiz ya da en azından bu insanları görmezden gelmemiz evrensel olarak ahlaki duygularımızda yaşanmakta olan çürümenin en büyük sebebidir. Bilge ve erdem sahibi biri yerine zengin ve üstün olanın her zaman saygı görüp beğenilmesi; kusurun
ve ahmaklığın yerine fakirliğin ve acizliğin hakir görülmesi tarih boyunca ahlak üzerine düşünenlerin hep şikayet
ettiği bir konu olmuştur.