Bir vakitler insanın kendi nefsiyle ömür boyu süren mücadelesi olarak görülen cihat, artık yalnızca kâfirlerle savaşmak olarak algılanıyordu - ve kâfirler her yerdeydi. “İslam’da devlet ve din tek ve aynı şeyken nasıl ayrılacaklarmış birbirlerinden?”
Kar olmasaydı, bozkırin yalnızlığı eksik kalırdı. Toprağın iki uzun rengi vardı; sarı ve beyaz... Kadınlar, erkekler, çocuklar; bu iki rengin sarkacinda, bir baş dönmesi halinde yaşarlar ve ölürlerdi.