Yüreğimi, ciğerimi bıraktığım bir kitap oldu Aziz Bey Hadisesi. Kısacık bir kitap, bir oturuşta bitirilebilecek türden.
Açıkçası bu kadar kısa bir eserin böylesine duygu yüklü olmasını, kalbime işlemesini beklemiyordum, bunu yapabilmek büyük bir başarı. Hangi karakter için üzüleceğimi şaşırdım. En çok Vuslat yaktı içimi, sonra Aziz Bey.
Realist kitapları severim, bu kitapta da insana tokat gibi çarpan gerçekçi bir hikaye vardı. Gerçek bir acı, hayatın insanı acımasızca değiştirdiğini gösteren yürek titreten bir gerçek. Karakterlerin, hikayenin altı doldurulmuş ve kusursuzca işlenmiş. Okurken edebi olarak doyuyorsunuz. Okudum, bitirdim. Sonra başa dönüp ilk yirmi sayfayı tekrar okudum. Tek kelimeyle muazzamdı, kesinlikle ama kesinlikle okumanız gereken bir eser.
"Kitaplar, önemlidir. Yaşayacağın evi seçemezsin belki, ama okuyacağın kitabı sen seçersin. Yani... Kitaplar önemlidir. Okunmuş kitap hediye etmek mühimdir. Altını çizdiğiniz yerler, size dair açıklar verir, gol yiyeceğiniz yerleri işaret eder. Mahremdir. Bilinen odur ki biri size okuduğu bir kitabı hediye ediyorsa, ona ateş edilmemelidir. Şüphesiz ki o kişi size kendisini açmıştır."