Kendi hirasını arayan biri
De ki: “Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?(Zümer-9)
Ben bir taşralı tecessüsüyle sürüklendiğim o gürültülü dünyadan, kitapların âsude inzivasına iltica ettim.
Cemil Meriç
"Sevdiğim adam, kalbinde kiracı gibi değil de ev sahibi olduğuma inandırmıştı beni. Bir kiracının kovulması gibi değil, ev sahibi olduğunuza inandırıldığınız bir binadan kovulur gibi kovuldum. Hem de pılımı pırtımı toplamaya müsaade bile etmeden, kapının önüne koydu, vakit bile tanımadan. Ne diyeceğimi bilemedim.
"Bilirsiniz, güneş doğar ve batar. Karanlığın aydınlığa, aydınlığın karanlığa dönüşümü safha safha gelişir, insan ancak iyice karanlık çökünce ya da aydınlık her şeyi sarınca fark eder bunu. Benim iç dünyamsa, gecenin koynundaki bir odaya benzer. Elektrik düğmesini kapatın, oda o an karanlığa gömülür. Düğmeyi açınca da odanın içi ışığa gark olur. Altı ay önce ana elektrik kablosunun şalterinin indirilmesiyle karanlığa gömülü
bir binaya dönüştüm."