Pınar Taş
@Pr_t
Kendi hirasını arayan biri
De ki: “Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?(Zümer-9)
Ben bir taşralı tecessüsüyle sürüklendiğim o gürültülü dünyadan, kitapların âsude inzivasına iltica ettim.
Cemil Meriç
Dünyada sevilme, daha doğrusu kendini sevdirme çabasından daha yorucu ne var, bilemiyordu. Deniz kenarında topunu elinden kaçıran birinin onu yakalamak için denize atlaması, topa yaklaşır yaklaşmaz topun yeni bir dalga hareketiyle uzaklaşması, bunun tekrarlana tekrarlana kendini denizin ortasında tek başına, üstelik topu da yakalayamamış halde bulması misali, ha sevildim, ha sevileceğim, ha gerçek sevgiyi buldum, ha bulacağım diye diye geldiği yer, başladığı yerden daha beterdi
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Yaşı ilerledikçe, 'gözbebeği sendromu' giderek yoğunlaştı, tüm varlığını ele geçirdi. Küçükken sadece anne babasının göz- bebeklerinde var olmak kâfi gelirken, artık neredeyse herkesin gözbebeğinde var olmak istiyor, daha azıyla yetinemiyordu.
“İnsanın hayat karşısında şaşkına dönmesi, onu varoluşsal evsizlik haline sokar. Şaşkın insan, evsizler gibi ortada kalakalır. Kapının önünde olup da, içeri girememek gibi bir durumdur bu.
Sınır kelimesine bayılırdı Beyaz.Bilhassa iki insan arasındaki sınırın belirlenmesinin o iki tarafında ihtiyaç duyduğu mesafeyi ayarlamanın ne denli zor olduğunu öğrenecek kadar yaşlı ve tecrübeliydi. Hem yakın hem uzak, hem ilgili hem mesafeli.
Bizim güneşten nihayet uzaklığımıza karşın onun bize ışık ve ısısıyla nihayet yakınlığı gibi.