Zaman (bilindigi uzere) bazen kus gibi ucar gider, bazen sumulubocek gibi ilerler; ama insanin en cok hoslandigi, onun cabuk mu, yavas mi gectigini fark etmemesidir.
Ne hatirladim, biliyor musun agabey? dedi. Bir gun rahmetli annemle tartisiyordum: 'Seni dinlemek istemiyorum,' diye bagiriyordu... Sonunda soyle dedim ona: 'Beni anlayamazsin anne, ikimiz de ayri kusaklarin insanlariyiz cunku.' Bu sozume cok gucendi, bense. 'Ne yapayim,' diye dusunmustum, 'Ilac acidir, ama gene de yutmak gerekir.' Iste sira simdi bize geldi, cocuklarimiz onlarin kusagindan olmadigimizi soyleyecekler bize ve biz bu aci ilaci yutacagiz.