PreJudice
@Prejudice72
139 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
İhsan Oktay Anar ilk kitabını 35 yaşındayken yazdı. 
Oğuz Atay ilk kitabını 38 yaşındayken yazdı. 
Sigmund Freud ise ilk kitabını 39 yaşındayken yazdı. Kitap yazmak yaşanmışlık, birikim ve iyi bir okur olmayı ister. İyi bir okur olana kadar daha zamanımız var...
PreJudice
Bence kitap yazmak isteyen ve bu emeği göstermeye hazır olan herkes kötü de olsa yazmalı. İnsanlar genel olarak kendi potansiyellerinin farkında değiller veya kendilerini olduklarından üstün görüyorlar, kendini doğru değerlendirmek neredeyse imkansız. Yazmak isteyen kişi kitabını yayınladığında kitlelerle etkileşime geçme imkanı buluyor ve eğer eleştirileri doğru değerlendirirse kendinin farkına bi nebze bile olsa daha iyi varıyor. Herkesin dünyası kendine olduğuna göre; kitap yazmak isteyen ve buna emek vermeye hazır olan bireylerin kendilerinin farkına varmaları için yazmaları gerektiğini düşünüyorum. Ayrıca Erken yaşta yazıp başarıyı yakalayacak kitap yazmak her ne kadar imkansıza yakın olsa da işin bir de Nasrettin hocanın da dediği gibi “Ya tutarsa” kısmı da var :D
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Neyse ki Dostoyevski'nin , Öteki/Öteki Ben/İkiz gibi isimleri olan kitabını da bitirdim ve incelemesini yazabiliyorum. Neymiş, Dostoyevski'ymiş de, insan psikolojisinden en iyi o anlarmış da. Bakıyorum diğer incelemelerine kitabın, yere göğe sığdıramamış herkes. Ne alakası var kitabın Dövüş Kulübü ile. Altı üstü bir devlet memurunun maceralarını anlatmış. Yakov Petroviç Golyadkin'in kendisi gibi olan bir ikizi var. Şimdi uzun uzun yazıyor insanlar isimleri böyle Rus olunca. İnceleme daha uzun oluyor tabi haliyle. Ben de mi öyle yapsam ki- yok daha neler, ben herkes gibi niceliğe önem veren birisi değilim. Dürüst biriyim en azından. İnsanların ne düşündüğüne önem vermem- belki de bunun yüzünden kaybediyorum hep. Ya kısa diye beğenmezlerse- yok artık, beğenen beğenir, beğenmeyenler de - olur mu gerçekten beğenmeyen? Sanki herkes beğeniyor Fyodor Mihailoviç Dostoyevski'yi. Bak Vladimir Nabokov'a, adam benim gibi dürüst. Dış kapının mandalı muamelesi yapıyor Fyodor Mihailoviç Dostoyevski'ye. Gerçi bu kitabı için en iyi kitabı demiş. Kim bilir ne hinlikler peşindeydi Vladimir Nabokov o zamanlarda? Güven olmuyor ki hiç kimseye. Önemli olan kendisini bilmesi insanın. Mesela herkes bilir benim ne kadar sözümün eri olduğumu, kitaptaki Yakov Petroviç Golyadkin gibi. Hayır esas kahraman olan Yakov Petroviç Golyadkin'den bahsediyorum. Öteki, ya da ikizi olan Yakov Petroviç Golyadkin değil elbette. Herkes tanır beni, en çok da- Yo hayır, beni en iyi kimin tanıdığını açık edemem burada. Kim bilir nasıl bir şekilde kullanırsınız bu bilgiyi, kimin ne olduğu belli değil ki, Andrev Filipoviç gibi insanların olmadığı ne malum burada? O da en başta gülümsüyordu zavallı Yakov Petroviç Golyadkin'in yüzüne elbette. Öteki değil, esas Yakov Petroviç Golyadkin'dan bahsediyorum yine. Sonra o
Mert Yüksel isimli okura yanıt verildi
PreJudice
Boş mu yapmış? neden öyle dedi ki? bunun yerine daha kibar bir söylem kullanabilirdi. Aslında bu noktada haklı da. Hayır canım niye haklı olsun sonuçta emek var incelemede, saygı duyulması lazım. Saygı duymadığını söylememiş ki. Hayır söylememiş ama bir şekilde kalp kırıcı bir yorum yapmış daha kibar bir biçimde söyleyebilirdi. Mesela, "içeriğinizi beğenmedim" diyebilirdi. Neyse bunların çok bir önemi yok. Zaten insanların ne dediğini çok da umursamam. Herkes farklı düşünebilir.
