"Yanıma sadece kitaplarımı alırım. Diğer her şey asla gerçekten benim olmamıştır. Bir otel karyolasında bir arkadaşın ya da bir yabancının odasında da kendi yatağımdaki kadar rahat uyurum. Aslında taşınmaktan her zaman mutluluk duyarım. Böylece hafızamın sahiden seçici hale gelebilmesi, sadece göz kapaklarımın ardında ışıldamaya devam eden görüntüleri hatırlayabilmem için sahip olduklarımı eleme, bazı nesnelerden vazgeçme fırsatı bulurum. Ürperişlerimi, şaşkınlıklarımı, altüst oluşlarımı, tereddütlerimi, değişimlerimi, özlemlerimi hatırlamayı tercih ederim. Tercih ederim çünkü bir nesne bükülmeyip katı ve hacimli kalmaya devam ederken diğer her şeyi zamanın rengine göre şekillendirebilirim.