Prometheus

Yalnızlık

şimdi ne zaman yalnız kaldığımı düşünsem, yalnız olmadığımı kanıtlamak istiyorum kendime eskiden iki albüme sığdırdığım hayatım, şimdi sığmıyor eksilenlerle çoğalmış fotoğraflara telefonun başına geçiyorum alt alta dizilmiş onca ad arasında seken ömür parçası gün ölüyor meşgul numaralarla şimdi ne zaman yalnız olduğumu düşünsem, şimdi ne kadar yalnız… yalnız olduğumu anlamam için beni hiç yalnız bırakmadınız.”

Sayfa 15·Kitabı okudu

Reklam

Prometheus

Yalnızlık

“ Ben ne zaman yalnız kaldım, bilmiyorum Ne tuhaf, vaktim olmazdı yalnızlığı bunca bilirken kendimi hiç yalnız sanmazdım çevremde hep birileri vardı, ben hep birilerinin yanındaydım günler belirsiz bir gelecek için neredeyse kendiliğinden hazırlanırdı aramızda habersiz gidip gelen gündelik armağanlarla kendi kendini taşıyan bir ırmağın akıntısında hayat bizi kendi sahillerimize ulaştırırdı bazı evlerden taşınırdık, bazı insanlar girip çıkardı hayatımıza bazı mektuplar alırdık, bazı sözler, çiçek selamları sonraları bazı tanıdıklarımızın ölümleriyle de karşılaştık elde olmayan nedenler sudaki halkalar gibi genişleyen küçük alınganlıklardan büyük dargınlıklara vazgeçişler, unutuşlar, kayıplar birbirimizi çok sevdik hep yıllarla azala azala”

Sayfa 14·Kitabı okudu

Prometheus

Bir Fincan Kahve

“ neden mümkün olmuyor ayrılmak yok pahasına tüketmeden her şeyi”

Sayfa 45·Kitabı okudu

Alıntı

Takip Önerileri

Prometheus

Gece Nöbeti

“ bir tek gece vardır insanın hayatında ömür boyu sürer nöbeti”

Sayfa 11·Kitabı okudu

Prometheus

Gece Nöbeti

“ daha az seviyorum seni giderek daha az unutur gibi seviyorum azala azala aramızdaki uzaklığın karanlığında geceler kısalıp, gündüzler uzuyor öyle olunca daha az seviyorum seni kendini iyileştiren bir yara gibi daha az ve zamanla”

Sayfa 10·Kitabı okudu