Prometheus

Prometheus
@Prometheus___
Deus, volo te videre me.
"Katil de benim. Ben mi? Ben ki katledilenim, onların katlettikleriyim, ben mi katilim? Bizi katil olmaktan kim koruyabilir ki? Biz her gün bir cinayetin önünden kayıtsız geçip gidiyoruz! Ve katil Beckmann, hem maktul hem de katil olmaya dayanamıyor artık. Dünyanın suratına haykırıyor: Ölüyorum! Sonra adam, Almanya'ya gelen adam, falanca yerde sokak ortasına seriliyor ve ölüyor. Eskiden sokaklarda sigara izmaritleri, portakal kabukları, kâğıt parçaları olurdu; bugünse insanlar var, yerlere serilmiş, kimin umurunda! Sonra bir çöpçü geliyor, bir Alman çöpçüsü, üniformalı, kırmızı şeritli, süprüntüler-çürükler kurumunun adamı. Çöpçü yerde, katledilmiş katil Beckmann'ı görüyor. Açlıktan ölmüş, buz kesmiş, donmuş, serilekalmış. Yirminci yüzyılda. Yüzyılın ortasına doğru. Sokakta. Almanya'da. Ve millet, ölünün yanından geçip gidiyor, aldırış bile etmeden, alışmış, dudak bükerek, tiksinerek ve kayıtsız, kayıtsız, o kadar kayıtsız! Ve ölü, en derin rüyalarına kadar ölümünün de hayatı gibi anlamsız olduğunu hissediyor: Ölümü anlamsızdır, değersizdir, renksizdir. Sen de tutmuş, bana yaşa diyorsun! Niye? Kimin için? Ne için? Ölmek benim hakkım değil mi? Canıma kıymak hakkım değil mi? Yetişmez mi kendimi bu kadar katlettirdiğim, bu kadar katil olduğum? Nereye gitsem? Ne ile yaşasam? Kiminle? Ne için? Bu yeryüzünde bizler nereye gitsek ki? Bizler ihanete uğradık. Kalleşçe ihanete. Sen neredesin, ey Öteki? Başka zaman hep yanımda olurdun! Sen şimdi neredesin, ey evet diyen? Bana asıl şimdi cevap ver! Sana asıl şimdi ihtiyacım var, ey cevap veren! Nerelerdesin ki? Ansızın yok oluverdin! Neredesin, ey cevap veren, neredesin, ey bana ölümü çok gören? Hani nerede Allah olduğunu söyleyen ihtiyar? Niçin sesi çıkmıyor acaba? Cevap versenize! Niçin susuyorsunuz? Niçin? Yok mu bir cevap
Sayfa 118
Reklam
Biz her gün bir cinayete kurban gider, her gün bir cinayet işleriz. Biz her gün bir cinayetin önünden kayıtsız geçer, gideriz.
Sayfa 116 - Tek ayaklı adam
Bir kerecik doymak, doymak uğruna ölmek!
Sayfa 107
Amma da iyidirler. İyi oldukları için mi beni öldürdüler? Onlar kahkahayla güldüler. Beni kapı dışarı ettiler. Kovdular. İyi insan oldukları için. Ta rüyalarına varıncaya kadar duygusuzdur onlar. En derin uykularında bile. Onlar cesedimi yüzüstü bırakıp giderler, uykularında bile duygusuz. Onlar cesedimin yanından gülerek, ağızlarında bir şeyler çiğneyerek, şarkı söyleyerek, uyuyarak, yediklerini hazmederek duygusuz, geçip giderler. Benim ölümümden onlara ne?
Sayfa 101 - Beckmann