Değişmek için çok çaba harcıyordu, ama bunun pek faydası olmuyordu. İşte onu üzen, kızdıran da buydu. İyi ve güzel pek çok şeye sahipti, ama gene de ihtiyaç duyduğu kendine güveni asla bulamadı. "Bunu yapmam lazım, bunu değiştirmem lazım" diye düşünüyordu hep.
Bazen bu şarkı beni çok hüzünlendiriyor. Neden bilmem, kendimi sık ağaçlı bir ormanın ortasında amaçsızca dolaşırken hayal ediyorum. Yalnızım, soğuk ve karanlık; kimse beni kurtarmaya gelmiyor. İşte bunun için, Reiko ben istemedikçe bu şarkıyı çalmaz hiç.
Burası öyle sakin bir yer ki, herkes ister istemez alçak sesle konuşur. Üstelik insanın sesini de yükseltmesi gerekmiyor burada; çünkü karşısındakini inandırmaya da, onun dikkatini çekmeye de ihtiyacı yok.