X
@PskFeride
Master Of Forensic Psychology
Biz hepimiz dikenli tellerle sarılıyız, her ilişkide bir parçamız kalır ve bölüne bölüne biteriz de. En büyük hünerimiz kendimize karşı olmak, aykırı yaşamaktır, acı kaynaklarımızı ellerimizle yaratarak...
Hamlamış balerin gibiyim mücadelem büyük, dişli ve zor. Ama sonunda özgür bir kelebek gibiyim.
Ağlaya ağlaya makale okuduk, tezimizi yazdık..
Şartlara gösterilen tipik bir tepkiydi benimkisi ama yinede okuduk. Okumanın gücüne, adaletine inandık.
Yabancıyla benzerliğimiz arttıkça onu ötekileştirmemiz ve ona nefretimiz de artıyor. Nasıl, ilginç değil mi? Oysa yansıttığımız duygu her ne ise bize ait. Bize ait olan ama bizim için nahoş olan duyguyu muhafaza ettireceğimiz bir kap arıyor gibiyiz. Tehlikeli madde taşımak gibi, onu taşıyan kap biz olmak istemiyoruz.