Kitapların ve insan hikâyelerinin yol arkadaşı. Okudukça kendimi, dinledikçe insanları daha iyi anlıyorum. Doğa yürüyüşleri, kitaplar ve samimi sohbetler hayat yolculuğumun en güzel parçaları.
"Nasıl ki insan tok hissetmek için beslenmek zorundaysa psikolojik olarak iyi hissedebilmek için de psikolojik anlamda beslenmek zorundadır. Bu beslenme de ilişkiyle olur; gezmeyle görmeyle, bir şeyler yapmayla olur. Siz bunları kestiğinizde psikolojik olarak beslenemez hâle gelirsiniz. Bunun ilk sonucu mutsuzluktur. Bu durum devam ederse depresyon ortaya çıkar."
"Travma sonrası stres bozukluğu artık sadece bir şeyi yaşayan ya da ona tanık olan kişilerle sınırlı değil. Bir olayı kendine yakın birinden dinleyenlerde ve hatta aşırı medya maruziyeti yaşayanlarda da benzer tepkiler ortaya çıkabilir. Bu noktada çözüm dışarıda değil, içeridedir: Eğer maruz kalma sınırsızsa sınırı kendimiz koymamız gerekir. Koymazsak sorun yaşarız. Çünkü insan zihni bu kadar çok felaketi ayıklayacak şekilde evrimleşmemiştir."
"İşin kendisini amaç hâline getirmek ve onu da bir değer doğrultusunda yapmak çok önemli... İnsan bedenine yabancılaşıyor, zamana yabancılaşıyor, topluma yabancılaşıyor, doğaya yabancılaşıyor. Bence bunların kökünde kişinin idealleri ve değerleriyle bağının kopması var. "Niye yaşıyorum?" sorusuna yanıt, "sıkıntı yaşamamak için"e dönüşünce hayatın tadı kalmıyor."
"Mutlu olmak, akışta olmak, ideale uygun yaşamak için sıra dışı bir hayat sürmek gerekmez. Herkes kendi hayatının ustasıdır. Herkesin yaptığının bir değeri vardır. Kişi bunun farkında değilse zaten mutsuz olur."