Hera
@Purelight
Günün Eleştirisi (Mayısın 2. Pazarı 2018)
Gerçekten annelerimizi seviyor muyuz? Elbette çoğumuzun cevabı "tabii ki!" olacaktır bazılarımızsa hasretle iç çekecektir. Aşırı sosyal medya kullanan biri olmamakla birlikte bugün instagrama göz atmadan önce dahi biliyordum ki anasayfam analı kızlı, analı oğullu bir cümbüşe şahit olacaktı. Ki oldu da. Annesinin instagramı olan da olmayan da paylaşmışlar fotoğraflarını. Çok güzel, eminim ki hepsinin düşüncesi iyidir. Fakat gel gelelim işin kötü yanına. Bu gönderiler alt alta dizildiğinde insan düşünmeden duramıyor. Yahu anladık anneniz var ve siz onu çok seviyorsunuz da olan var olmayan var. Diğer boyutlarını da düşünmek gerek, eğer sevginiz annenizeyse başka insanlara, sizin onu sevdiğinizi kanıtlamaya ihtiyacınız var mı? Bana kalırsa bunların hepsi biraz şartlanmadan kaynaklı, pek değerli reklamcıların da payının büyük olduğunu düşünüyorum. Çözülmesi gereken bir şey mi? Sanmam. İnsanların sadece annesini değil fazlasını düşünmesi gerekir. Umarım sözlerim yanlış anlaşılmaz. Demek istediğim aslında başka günlerde annenizle birlikte paylaşılan fotoğraflardan ziyade bugün paylaşılanlar hiç de samimi görünmüyor. Fakat tercih meselesi neylersiniz.
Konuyu güzel özetleyen bir karikatür:
i.hizliresim.com/az961O.jpg
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Dalış ögrenince vurgun yememeyi öğreniyorsun ya. Yürekte o yoktur. Öğrenemiyorsun azizim.
... Biliyoruz aşkı büyütünce insan eriyor. Kaç tondum başlamadan. Şimdi hassas terazilerle...
... Birlikte bıraktık ağlamayı. Gözlerimden o günden beri hava damlıyor.
