Konteyner Zaafı
İsahag Uygar EskiciyanYazar:
İsahag Uygar Eskiciyan
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 11 dk.
Sayfa Sayısı:
77
Basım Tarihi:
2017
Yayınevi:
Sel Yayıncılık
ISBN:
9789755708676
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İçinde yok yok hüzünden tuttum bolca gözyaşıyla dolu gülmeceden çıktım. Zeki Metin klasiklerinden tutup FBI da ki son durumlardan çıkan yazarımız. Nasıl güzel güncellenmiş nasıl güzel madara edilmiş hikayelerle okurlara seslenmiş inanın gülmekten yarıldım :D kara mizahı çokça seven biri olarak şiddetsiz bir şekilde tavsiyemdir. :))
MERHABA NİYAZİ! MERHABA CANIMINİÇİ!
tamamı desem sanırım yanlış olmaz absürt hikayelerden oluşuyor ve sevmeyen kısımda buradan belli ediyor kendini. şahsen ben kitabı niyazi için aldım.
AH NİYAZİ! AYAKLARIN VAR UÇAMIYORSUN.
okurken çokça tebessüm ettiren, -dur bi ya nasıl olur- diyip kahkaha atacağınız bir kitap. özellikle kitabın ismini aldığı bölüm tam anlamıyla efsaneydi.
BELKİ UÇMAK İÇİN DAMARLARDA KAN YERİNE DAHA GÜZEL BİR ŞEY TAŞIMALIYDIK.
okuduğumuz her telden kitabın arasına sıkıştırılabilecek, gülmenin garanti olduğu ve en azında sizi bir kaç saatliğine olduğunuz yerden farklı bir hayal dünyasına sokacağı kesin.
DALIŞ ÖĞRENİNCE VURGUN YEMEMEYİ ÖĞRENİYORSUN YA... YÜREKTE O YOKTUR.
Kitap 14 kısa öyküden oluşuyor. Diğer öykülerden biraz farklı tabi. Gerçek hayatta olmayacak derecede ütopik, absürt öyküler.
Kitap yer yer yoğun anlamlar içerse de genele bakarsak sade, akıcı hikayelerin kurguları da çokça farklı.
Farklı bir bakış açısı ve yer yer gülümsemek için okunulabilecek bir kitap.
Okumak isteyenlere şimdiden keyifli okumalar.
Çok farklı, özgün ve kısa: BorgesvariEdebiyat
1982'de karardığını (doğum) yazıyor girişte, öykü ödülleri var ve ilk kez okuyorum.
Kitapta Kayserililer ve sınıf öğretmenlerine takılmış komik örnekler de mevcut, kara mizaha örülü derin bir ironi de. Anlaşılmaz anlatımlar arasında eşyalar ile konuşuluyor ama sonucunda hicive donalı toplum eleştirileri yapılıyor. Kimi yerde cinsellik bulamacında çoğu dişil anlatımlara kahkahalar atıyorsunuz fakat bittiğinde düşünüyorsunuz. Postmodern türüne girer mi bilmem ancak ÇOK farklı olduğu kesin, özgünlük tavan.
Kitaptaki 14 kısa hikayeden; fizikselden öte kalp sevgisini arayan kara komedi Beni Afiyetle Yemelerine'yi, modern Azrailin betimlendiği 606 Numaralı Özel Odanın Hikayesi'ni, benzin işeyen adamın trajik öyküsü ve esere adını veren Konteyner Zaafı'nı, onurlu ve gururlu şairin hikayesi Şant Belki Şair'i, inanılmaz kelime ve imge oyunlarının yer aldığı Pinti Yazarın Kahraman'ını pek sevdim. Ayrıca bazı öykülerde Recaizade Mahmut Ekrem, Gogol, Orhan Pamuk, Ahmet Altan gibi yazarlara sataşmalar da güzeldi.
"Hissedenlerin melankolisine, düşünenlerin ise komedisine kapıldığı somurtuk dünyaya nanik yapan oyunbaz bir zihnin alegorik çalımları" yazıyor arka kapakta kitap için. Bu açıklamanın yazarın dilinden dökülmüş olduğu tahminimden hareketle, günümüz edebiyatında okuduğum oldukça farklı, güldürürken düşündüren metinler olduğunu söyleyebilirim doğrusu. Tam da Borges'in istediği gibi: Kısa ve anlaşılır. Uzun metinleri merakımdan romanı #zift 'i de listeme aldım, ara vererek okuyacağım.
Dipnot:Cinselliği salt tensel hazlarda zanneden ve edebi anlatımlardaki ironiyi göremeyen sınırlı dar kalıplı beyinlere önerilmez!
Normalde öykü kitabı sevmeme rağmen bu kitabı gerçekten sevdim, içinde kısa kısa bir sürü hikaye var (14 tane) ve gayet akıcılar, farklı bir bakış açısıyla yazılmışlar. Zaten aynı tarz şeyleri okumaktan sıkılmıştım bir süredir. Yeri geliyor anlatıcımız Azrail, yeri geliyor akıllı telefon oluyor… Değişikti. Yazarın diğer kitaplarını da listeye ekledim, aralarda kafa dağıtmak için güzel duruyor.
8/10
2018 4. kitabı
Çok değişik bir tarz. Hikayeler tamamen absürt olaylardan oluşuyor. İnsanlaştırılan eşyalar, materyaller üzerinden örmüş hikayelerini. Kim bilir belkide insan yaşamında görmeye alıştığımız,zamanla sorgulamak yerine normalleştirdiğimiz olay ve davranışalara daha çıplak bir gözle bakabilmemiz için.Ben çoğu kısmını bir solukta keyif alarak okudum. Hele kitaba ismini veren hikaye; cidden o kapakta yer almayı hakediyor.
Aslında bu kitaba nasıl yorum yazacağımı pek bilemiyorum. Öykü kitapları okumayı çok severim ama bu hayatımda gördüğüm en tuhaf öykü kitabı oldu. Kitabın yorumlarına baktım ve seven kitlesi yok denecek kadar az. Yazarın mizahi anlayışı ve hicivleri çok farklı olduğu için seven birkaç kişi dışında başka da kitabı sevenlere rastlamadim. Mizahi anlayış cinsellikten ibaret mi ben anlamadım açıkçası. Her öykü resmen argo ve +18. Keşke kitaba bir not düşülse idi de bizler de ona göre bilip alsaydık. Bu türü sevenler illâ ki vardır ama ne bileyim çok saçma geldi kitap bana. Kitapta tek sevdiğim yön kapağı oldu. Onun dışında tam bir hayal kırıklığı.
#parlakmeltemkitapligi
Konteyner Zaafı yazarla tanışma kitabım oldu. Daha ilk hikayeden vuruldum diline. Neden daha erken tanışmadım bu yazarla diye hayıflandım.
İlk hikayeden kısa bir kesit verirsem anlatmak istediklerim daha iyi anlaşılacak.
*Spoiler*
"İlkokul üçüncü sınıfta, sıra arkadaşım beslenme saatinin ikinci dakikasında sağ elimi yedi. Sesim istemsiz yükselince sıra arkadaşım ağladı ve öğretmen bana çok kızdı. Özür dilememe rağmen, benimle bir daha konuşmadı ama fırsat buldukça beni yedi. O günden sonra beni yemek isteyenler karşısında sesim hiç çıkmadı. İkinci bir özür dilememek için uzuvlarım yenilirken oyuncaklarımı aklıma getirdim. Büyüyünce ki erken büyüdüm ve oyuncaklarım da beni erken terk etti, dünya savaşlarında ölen insanların sayısını hesapladım durdum. Sağ kolumun omuz hizasına kadar yendiğini annem bana banyo yaptırdığı sırada fark etti. Ben de olanı olduğu gibi anlattım. Sağ elimi yedirdiğim sıra arkadaşımın ve diğer sınıf arkadaşlarımın önce beslenme saatlerinde, sonra teneffüslerde ve serviste beni yediklerini anlattım. Annem çok kızdı. Tokat attı bana. Ondan da özür diledim ama diğer özre benzemedi. Olanları akşam annemden dinleyen babam daha da çok kızdı bana. Birkaç tokat da ondan geldi yüzüme. Saçımı çekti ve kulağımı. Ondan özür dileyemedim, dudağım patladığı için konuşamıyordum. Olanı olduğu gibi anlatarak hata yaptığımı anlayınca hikâye anlatmaya başladım. Onlar da hikâyeyi yedi."
*
Herkesin seveceği bir tarz mı bilmiyorum ama ben çok beğendim. Hikayeler için absürt diyebiliriz ama okurken kendine çekiyor. Metaforların çok yoğun olduğu hikayeler. Bazen okurken tam olarak ne anlattığını anlamasanız da ne hissettirdiğini kesinlikle biliyorsunuz. Duyguların kelimelerden daha güçlü olduğu öyküler. Mizah ve karamsar hava hiç dağılmıyor, çoğu öyküde yazar açık açık
Kitabı akım olarak incelemeye çalışacağım, spoiler içerebilir. Bence bir kitap ancak bu kadar post modernizmi yansıtabilir. Kitaptaki karakter isimlerinin; Kumru, Niyazi, Cemalettin, Cevdet gibi az rastlanan isimler oluşundan tutun olaylar arası ani geçişlere -sürekli edebiyat yapan Cevdet’e kızıp masadan kalkıp loto oynaması en belirgin örnek- kadar her şey muazzam düşünülmüş. Post modernizm akımının yansıttığı gibi anlamsız olaylar detaya inmeden okuyucu yormayacak hatta eğlendirecek şekilde anlatılmış. Olayların içlerine yine self reflexivity dediğimiz yazarın yazısına yazı yazma işini katması -Kumrunun bir yazım olup gerçekmiş gibi otobüse bindirmeye çalışışı ve aslında kalemin kendi elinde olduğunu bilişimiz gibi- bence en vurucu noktası.
Orağı terki diyar eğleyip dağ bayır dere toprak yağmur çamur demeden Angaraya gelip de Koca Angaralı olup abisi kaybolmasın diye toplantıya kadar götüren çılgın kırmızılardan olan çekiç'e ödünç kitap sistemini başlatıp bu kitapla tanışmama vesile olmasından dolayı teşekkür ederim. :D Genel olarak ele alırsak dili yer yer yoğun anlam içerse de genel olarak sade ve akıcı, hikayelerin kurguları basit ama yeterli düzeyde. Konusu bakımında ise geneli fantastik olmak üzere absürt komedi tadında takıntıları, aşkı, zaafları, aç gözlülüğü gibi konuları ele alan hikayelerden oluşan bir kitap. Kişisel görüşlerime geçersek bana biraz 
Julio Cortazar amcadan etkilenerek yazmış gibi geldi. Kitabı çok iyi bulmasam da okuduğum için pişmanlık duymayacağım bir kitap. Farklı bir bakış açısı için ve yer yer gülümsemek için okunabilirliği olan bir kitap. Kafa dağıtmak için bu kitabı seçerseniz pişman olmazsınız diye düşünüyorum. Keyifli okumalar dilerim.
Julio Cortazar amcadan etkilenerek yazmış gibi geldi. Kitabı çok iyi bulmasam da okuduğum için pişmanlık duymayacağım bir kitap. Farklı bir bakış açısı için ve yer yer gülümsemek için okunabilirliği olan bir kitap. Kafa dağıtmak için bu kitabı seçerseniz pişman olmazsınız diye düşünüyorum. Keyifli okumalar dilerim.Yazar Hakkında
İsahag Uygar EskiciyanYazar · 8 kitap
İsahag Uygar Eskiciyan [Kars, Diyarbakır, Batman, Mersin, İstanbul 1982] Yıllarca, balık burcundan olduğunu sandı. Koç olduğunu, 27 yaşındayken, babasının şu notundan öğrendi: “Danayla aynı gün doğdu. Dana ../../1982” aşağıdan seveceğim ülkeyi ilk şiir kitabıdır.
Kitaplarında biyografisi kısaca "1982'de karardı." şeklinde yer alıyor. Söyleşilerde, yüzünü semender yüzüklü eliyle kapattığı fotoğraftan başka fotoğrafı kullanılmıyor. Öyküleri Fransızca ve İtalyancada yer aldı. Aşağıdan Seveceğim Ülkeyi adlı şiir kitabıyla Arkadaş Z. Özger Şiir Ödülü İlk Kitap Ödülü'nü aldı. Metropol Ninnisi adlı öykü kitabıyla 2015 Selçuk Baran Öykü Ödülü'nü aldı.
