Hera
@Purelight
– Hep böyle mi gezersin, tek başına?
– Evet.
– Yalnızlığı sever misin? diye sordu bana, çenesini ellerine dayamış. Yalnız gezmeyi seviyorsun, yalnız yemeği ve derslerde, herkesten uzak, yalnız oturmayı, öyle mi?
– Yalnızlığı kimse sevmez, bilirsin. Ne var ki ben, arkadaş edinmek için çaba harcamam. Çünkü ne olursa olsun, hayal kırıklığı gelir arkasından...
Gözlüğünün saplarını ağzına götürerek, neredeyse duyulmayacak kadar hafif bir sesle, yineledi:
– “Yalnızlığı kimse sevmez. Çünkü ne olursa olsun hayal kırıklığı gelir arkasından.’’ Özyaşamöykünü yazarsan bu tümceyi kullanabilirsin.
Reklam
Yoksa dünyaya gelişimin biricik sebebi, varlığımın sadece bir yalan olduğu neticesine varmak mıdır? Maksat sadece bu mu? İnanmam.
Çağımızın hastalığı.. Kökleri 19. yüzyıla kadar dayanıyormuş ha!
Kendimi türlü türlü şekillere sokarak hırpalamamın, işkence etmemin sebebini soracak olursanız, size, boş durmaktan canım sıkıldığı için çeşit çeşit marifetleri denedim, diye cevap veririm ki, gerçekten de böyle.
Yoksa Dostoyevski'nin sırrı bu mu!?
Herhangi bir işe başlamadan önce, ilkin rahatlamak, bütün şüphe ve tereddütlerden kurtulmuş olmak şarttır.
1864'ten bu yana ne değişmiş? Hiç.
İnsan medeniyete kavuşmakla eskisinden daha fazla kan dökücü olmamışsa bile en azından daha kötü daha iğrenç bir kan dökücü olduğu kesindir. İnsan eskiden hak uğruna kan döker, bunun için önüne geleni gönül rahatlığıyla temizlerdi; zamanımızdaysa kan dökmeyi iğrenç saydığımız hâlde bu iğrençlikten kendimizi alamıyoruz.
Reklam