"Bazen sanki karşılıklı iki kapısı olan bir odadaymışız gibi hissine kapılıyorum.ikimizin de kendimize ait kapının koluna yapışmışız ve birimizin göz kırpmasıyla diğeri aniden kendi kapısının arkasına dönüyor. Hele birimiz diğerine bir söz söyleyecek olsa, diğeri kapıyı kapatmış ve çoktan gözden kaybolmuş oluyor. Birimiz kapıyı açmak durumunda çünkü bu kimsenin diğerini terk edip gidemeyeceği bir oda. Birimiz diğerine bu derece ve biraz sakin olabilse, hiç olmazsa diğeriyle ilgilenmiyormuş gibi davransa, o zaman odada yavaş yavaş düzen sağlanacak.Fakat olan bu değil. Diğeri o kapıda aynı şeyleri tekrarlamaya devam ediyor, hatta her ikiside bazen aynı anda kapının arkasında duruyor ve o güzel oda boş kalıyor...."