Okurken kadının gururunu, onurunu ayaklar altına almasına, kendisini meta olarak gören ve asla hatırlamayan bir adama takıntılı, aşık ve kendini heba haline mi kızayım, yoksa adamın umursamaz, vurdumduymaz, pamuk yansın keyf olsun haline mi şaşırdım...
Yazar evet gerçekten yanı başınızda size ahvalini anlatan bir dostunuzmuşcasına, kadını siz dinlermişsinizcesine içten bir dille anlatmış. Okurken köpürmelerim ondan olsa gerek..
Acı... Hayat gibi..