Puslu atlas
@Puslu_atlas
7 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Su gibi başlayıp, su gibi bitti..."
Halbuki ne kadar yakın bir zamandı Ezidilerin yaşadıkları... Bizim için televizyonda ya da X’te (Twitter) akıp giden bir haberden ibaretti sadece.
Mezopotamya; kardeş kanının ilk düştüğü, kötülüğün ve fitnenin insanoğluna ilk fısıldandığı topraklar... Duyduğumuz, gördüğümüz, tarih kitaplarında okuduğumuz ya da mukaddes kitaplardan öğrendiğimiz her kötülük sanki bu noktada başlamış.
Gökyüzünde Nehirler Var, herkesin bildiği ama inatla sustuğu o karanlık gerçeklere dokunuyor. Yıllardır sözde "kurtuluşu" bekleyen Irak topraklarındaki bitmeyen zulme, organ ve tarihi eser kaçakçılığına ayna tutuyor.
Heleki yüzyıllardır kendi topraklarından koparılıp britanyaya kaçırılan eserler...
Tarihin acı gerçekleriyle yüzleşmek ve Mezopotamya'nın derin sularında kaybolmak isteyenlerin kesinlikle okuması gereken bir eser.
Peki siz bu kitabı okudunuz mu? Yorumlarda buluşalım!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Algernon ödül için labirentlerin koridorlarında koşarken; Charlie, zihninin labirentlerinde, şehrin sokaklarında durmadan kayboluyor. Ama en acısı da ne biliyor musunuz? Zamanla o peşinden koşulan "ödül" tüm anlamını yitiriyor. Algernon’a Çiçekler’i okurken yer yer duraksadım, nefes almakta zorlandım. Çünkü kitap bize sadece bir "üstün zekâ" hikayesi anlatmıyor; aklın, insanın ruhunu nasıl çıplak bıraktığını gösteriyor.
Charlie’nin zihni geliştikçe, unuttuğu ya da bastırdığı anıları birer birer yüzeye çıkıyor. Ve o anıların, bir insanın karakterini nasıl yerle bir edebileceğini, geçmişin yükünün bugünü nasıl yıkabileceğini izlemek gerçekten sarsıcıydı.
Buradaki paradoks can yakıcı:
Charlie daha "az" anlarken daha mutluydu belki de. Dünya onun için daha şefkatli bir yerdi. Zekası zirveye ulaştıkça, etrafındaki insanların ikiyüzlülüğünü, acımasızlığını ve en önemlisi de kendi yalnızlığını keşfetti. Algernon’un labirentteki çıkmazı, Charlie’nin varoluşsal çıkmazına dönüştü.
Bilmek her zaman mutluluk getirmez; bazen sadece kaybettiğin şeylerin büyüklüğünü gösterir.
Cengiz hana küsen bulutEdebiyat
Gökyüzüne baktığınızda tepenizde bir bulut varsa hala masumsunuz demektir. Ya o bulut sizi terkederse...
Kötülüğü, günahkarlığı tekrar tekrar sormak lazım. Zaman değişse de iyi olan kötü olan hep aynı. İnsanoğlu "ben"dediği gün yolunu kaybedip çoktan kötü olmuş.
İki hikaye iki kahraman...
Mutlaka okunmalı
Masal İçinde MasalEdebiyat
Büyürken ninesinden ,annesinden yöresel masallar duymayan yoktur. Kahramanlar başkadır ama okuduklarımızdan daha gerçektir. Hep anlatsınlar diye beklerdim. Gerçek olduğunu hayal etmek çok iyi gelirdi bana. Şimdi elimde bu kitap aynı tat aynı lezzet aynı sıcaklığı vermiş... Zaten Ahmet Ümit'in Türk edebiyatındaki yeri özeldi bu kitapla daha da kıymetlendi diye düşünüyorum. Sadece çocuklara değil büyüklere de hitap eden bir kitap.