Ah on beş sene evvelki çocukluk ve şimdiki ben... Tatsız, neşesiz, muhabbetsiz, aşksız ve heyecansız, her şeysiz, boş bir hiçten daha boş geçen eziyetli, soğuk hayat. Şimdi kirli emellerle, hırslarla, gerçekte hiçbir değeri olmayan erişilmez arzularla, kısacası bütün bunların şaşırtıcı bir özeti olan o sebepsiz ve tahammül bırakmayan kararsızlıklarla yaralı olan ruhum, kalbim ve maneviyatım... Şimdi daha bu gece görülmüş gibi, on beş saniye evvel görülmüş ruhani ve kıymetli bir rüya gibi saadetleri unutulamayan ve zaten gürültülü ve hüsran dolu bir rüya olan bu geçici ömür içinde yalnız kâbus olmayan çocukluk ve hatıraları... Şimdi düşünüyorum ki, hayatta bu mecbur ve şefkatsiz geçmişlerin hiç olmamış gibi geçişinden meydana gelen ne garip bir hiçlik, ne yok okul düşkünü ve hayal dolu bir boşunalık, ne belirsiz, ne gizemli bir sürat var!...
Çocuklukta okul yıllarımdan anımsıyorum bu yazarı. Bir de dizisi çekilen Hanımın Çiftliği sağolsun. :) ama kesinlikle tekrardan okumam gereken yazarlardan biri olduğunu düşünüyorum. Aslında ben pek çocukluk zamanları olduğu için anımsamıyorum fazla, o yüzden tekrardan demek yerine direk başlamam gerek demeliyim. :) Bu çalışmayı Orhan Kemal'in yazılarından anılarından toplayarak bütünleştirmiş ve güzel bir biyografi çıkarmış ortaya Nilifer Altunkaya. Ben bir kaç kitabı listeye aldım Orhan Kemal'den. Sabırsızlanıyorum desem yeridir. Çünkü normalde pek Türk yazarlar okumuyordum kendimi bu yönde okumaya alıştırıyorum :) böyle güzel eserler çıktığı zaman şevkim artıyor ama maalesef bazı kitaplar beni Türk edebiyatından uzaklaştırıyor. Aslında şöyle ki son zamanın kitaplarını edebiyat kapsamında kitap diye nitelendirmek bile bana saçma geliyor. Abuk subuk çok kitap gördüm, sırf hayal ürünü, abartı, bayık dram, kokuşmuş aşk, vs vs... Tabi aralarında istisna güzel yazarlar da çıktı. Sevdiğim takip ettiğim yazar da çok. Ama ben bir klasik sever olarak sanırım Orhan Kemal, Sabahattin Ali, Yaşar Kemal gibi yazarlara ağırlık vereceğim. :) ki okuma şevkim artsın.