Ahmet
@Pyotr
İncil'de acıma çoktur ama acıma zararlı bir şeydir. Bence öyle. Acıma duygusu gereksiz, hatta zararlı insanlar için büyük paralar harcanmasına neden olur. Düşkünler evi, hapishaneler, tımarhaneler... Aslında güçlerini boşa harcamamaları için güçlü kuvvetli, sağlıklı insanlara yardım etmek gerekir. Zayıflara yardım ettiğinizde güçlü kuvvetli mi oluyorlar sanki? Bu zahmet güçlüleri zayıflatıyor; zayıflar da onların sırtına biniyor. İşte bunun üzerinde durmak gerekir! Düşünülecek birçok şey var. Hayatın uzun zamandır İncil'den koptuğunu anlamalıyız; orada bambaşka şeyler yazıyor. Bak işte, neden mahvoldu Pletnev'in hayatı? Acıma duygusundan. Yoksullara sadaka veriyoruz, bu arada öğrenciler perişan oluyorlar. Mantık neresinde bunun ha?
Reklam
Sirklere gitmeyi çok seviyorum... Atların, sığırların canını çıkarıyorlar, öyle değil mi? Çok eğlenceli. Sığırlara saygı duyarak bakarken şöyle geçiriyorum içimden: Bu yolla insanlara da mantığı kullanmaları öğretilebilir. Sirktekiler sığırları şekerle kandırıp istediklerini yaptırıyorlar; ama bizler dükkandan şeker alabiliyoruz, kuşkusuz. Ruhumuz için şekere gereksinimiz vardır ama bu bir çeşit okşama olacaktır! Demek, delikanlı, bizde alışılmış olduğu gibi, sopayla değil, okşayarak bir şeyler yapmak gerekiyor, ne dersin?
Siz bizimlesiniz ama bizden değilsiniz. Kültürlü, aydın insanlar huzursuzluktan hoşlanır, yüzyıllardır başkaldırmaya alışmışlardır. İsa'nın bir idealist olduğu ve yeryüzü amaçları için çalıştığı gibi, bütün aydınlar da bir ütopya için başkaldırıyorlar. Bir idealist başkaldırıyor ama onunla birlikte beş para etmez insanlar, işe yaramazlar, alçaklar... hepsi öfkeyle, hayatta onlara yer olmadığını görüyorlar. İşçi devrim için başkaldırıyor; üretim araçlarının, emekle edilen ürünün hakça paylaştırılmasını istiyor. İktidarı bütünüyle eline geçirdiğinde devletle yetineceğini mi sanıyorsunuz? Asla! Her şey darmadağın olacak, herkes korkusundan, kendine sakin bir köşe bulmaya çalışacak.
Teknoloji mi diyorsunuz? Teknoloji boynumuzdaki ilmiği daha da sıklaştıracaktır, elimizi kolumuzu daha sıkı bağlayacaktır. Hayır, gereksiz emekten kurtulmak gerekiyor. İnsan huzur arıyor. Fabrikalar da, bilimler de huzur vermiyor ona. Bazılarına az bir şeyler gerekiyor. Bana küçücük bir ev gerekliyken bir kenti kocaman binalarla doldurmama ne gerek var? Kalabalıkların yaşadığı yerlerde su boruları, kanalizasyon, elektrik vardır... Oysa bunlar olmadan yaşamayı deneyin... Ne rahat bir hayatınızın olacağını göreceksiniz! Evet, hayatımızda gereksiz çok fazla şey var ve bütün bunların suçlusu aydınlardır. İşte bunun için de ben, aydınların zararlı bir kategori olduğunu söylüyorum.
A.M., dostum, hiçbir şey umurumda değil benim... Akademiler de, uçaklar da... hepsi gereksiz! Yalnızca sakin bir köşe, bir de istediğim anda öpebileceğim, bana bedeniyle de, ruhuyla da sadık, duygularıma karşılık verecek bir kadın olsun, yeter!.. Siz kültürlü, aydın biri gibi düşünüyorsunuz, bizden değilsiniz siz, zehirlenmiş bir insansınız... Sizin için fikir, insanlardan önemli, Yahudiler gibi düşünüyorsunuz: İnsan cumartesi günleri için mi vardır?
Reklam