Ağlamayı deneyeyim dedim. Nefesimi tutup gözlerimi kan çanağına döndürsem biraz gözyaşım dökülür diye düşündüm ama bir türlü olmadı. Belki de artık gözyaşı olmayan bir kız oldum.
Doğru umut ve doğru arzulara sahip olmadığımız için azarlanıyoruz, peki ama doğru idealin peşinden koşsak, bu insanlar bize destek olup rehberlik edecekler mi acaba?