RY☆
@Pyrexia8ry
:/
XX ˚˖𓍢ִ໋✧˚.
∩――――∩
|| ∧ ﾍ ||
|| (* ´ ｰ`) ZZzz
|ﾉ^⌒⌒づ`￣ ＼
( ノ ⌒ ヽ ＼
＼ ||￣￣￣￣￣||
＼,ﾉ||
Şu anda okuduğu kitaplar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·76 syf.·
2022 245. kitabı
İnsanın başkalarına söyledikleri kendi duymak istedikleridir. Yazdıkları, okumak istedikleridir. Sevmesi, sevilmeyi istediği biçimdedir.
(S: 61) kitabın sonuna doğru, böyle seslenıyor okuruna yazar.
Ah 
Tezer Özlü ah, okuduğum, tüm kitsplarında içine çekildiğin dünyada, yasadığın yalnızlığın ve sendeki etkisi bu bize yansıyan...
Arka kapak, şöyle bir bilgi sunuyor, okuruna,
Doğumum bile bir kökünden kopma idi. On yaşıma kadar, çevremi, özellikle çevremdeki sessizliği kavramaya çalıştım... Yirmi yaşım ile otuz yaşım arasında aklın bittiği yerleri ve çıldırmanın sınırlarını aradım... Otuz yaşım ile kırk yaşım arasında ne akıllı ne de çılgındım. Dünyayı kavradığını sandım... Kırk yaşındayım. Bugün, gecenin bazı saatlerinde kitlenin anlamsız gürültüsü içinde boğuluyorum... Kendimi öldürmeye çalışıyorum... Özlemlerim kalmadı. Bıraktım. Hepsini kendi ve benim dünyamı anlamaları için bıraktım... Ve bana ölümsüzlerin sonsuz acıları kaldı." Efsane sahibiyle yüzleşiyor...
Bugünden sonra acıyı mutluluk olarak tanımlayacağım.
(S: 35) kitabın ortasından seslenmiş bize..
Gittiğin yerde mutlu ol duyguların zarif prensesi
Okuyup anlmk isteyenler için farklı bir kıtap seveceksiniz Buyurun
#OKUYUN #OKUTUN
Tezer Özlü ah, okuduğum, tüm kitsplarında içine çekildiğin dünyada, yasadığın yalnızlığın ve sendeki etkisi bu bize yansıyan...
Arka kapak, şöyle bir bilgi sunuyor, okuruna,
Doğumum bile bir kökünden kopma idi. On yaşıma kadar, çevremi, özellikle çevremdeki sessizliği kavramaya çalıştım... Yirmi yaşım ile otuz yaşım arasında aklın bittiği yerleri ve çıldırmanın sınırlarını aradım... Otuz yaşım ile kırk yaşım arasında ne akıllı ne de çılgındım. Dünyayı kavradığını sandım... Kırk yaşındayım. Bugün, gecenin bazı saatlerinde kitlenin anlamsız gürültüsü içinde boğuluyorum... Kendimi öldürmeye çalışıyorum... Özlemlerim kalmadı. Bıraktım. Hepsini kendi ve benim dünyamı anlamaları için bıraktım... Ve bana ölümsüzlerin sonsuz acıları kaldı." Efsane sahibiyle yüzleşiyor...
Bugünden sonra acıyı mutluluk olarak tanımlayacağım.
(S: 35) kitabın ortasından seslenmiş bize..
Gittiğin yerde mutlu ol duyguların zarif prensesi
Okuyup anlmk isteyenler için farklı bir kıtap seveceksiniz Buyurun
#OKUYUN #OKUTUN
Okuduğum en iyi alıntılardan biri!Edebiyat
Vücutlarımız, birbirimize en kolay vereceğimiz şeydir; asıl mesele, hayatımızı verebilmektir.
Ve öyle yorgunum ki, suratıma baktıklarında kendilerinden nefret ettiğimi anlıyorlar.
Charles Bukowski
Charles Bukowski