Bazı kavramların iyi, bazılarının kötü olduğuna o kadar çok inan-mışız ki! Güvendiğimiz insanlar bir şeyin iyi ya da kötü olduğunu söylediklerinde söylediklerine inanmaya çok yatkın oluyoruz
Bir sosyoloji, bir matematik ve bir felsefe profesörü trenle bir kongreye gider.Sosyoloji profesörü pencereden dışarı baktığında bir kara koyun görür. "Şunu gördünüz mü? Ne güzel," der. "Demek ki bu şehirde kara koyunlar da var."
Emn Maarif N
e2ire。
Matematik profesörü, "Sevgili meslektaşım, konuyu daha doğru ifadeetmelisiniz. Gözlemlerimize göre, buşehirde en az birkara koyun olduğu sonucuna varabiliriz demelisiniz," diyeyanıtlar. Bunun üzerine felsefe profesörü kaşlarını çatar ve "Sevgili meslektaşlarım, görünüşe göre ikinizin açıklaması da eksik. Gözlemlerimize göre bu şehirde en az bir tarafı siyah olan en azbirkoyun olduğu sonucunavarılabilir," der. Tam o sırada tren teknik bir arıza nedeniyle bozulur ve durur. Felse-fe profesörü, "Hadi gidip koyuna bakalım" der. Yolun hemen kena-nndaki küçük tepeye tırmanırlar ve kontrol ederler. Gerçekten hay-vanın sadece bir tarafı siyah, diğer tarafı tamamen beyazdır. Bilim insanları koyunu incelerken çiftçi yanlarına gelir ve orada ne yap tıklarını sorar. Felsefe profesörü onu karşılar ve "Ne kadar ilginç bin koyununuz var, ona bakıyorduk," der. Çiftçi birkaç saniye inanama-yarak bakar, başını sallar ve "Bu bir keçi ama... Siz ne iş yapıyorsunuz sahiden!" der.
Kapitalizm herkese"pazarlayabildiğin kadar varsın" diyor. Hatta "en başta kendini pazarlamayı öğren" diyor tüm bireylere. Bir anlam-da herkesin bedeni kendi şirket binasına dönüşsün isteniyor. Neo-kapitalizmin egemen olduğu tüm dünyada bu anlayış ve sloganlar geçerli.
Cehaletin yaygınlaşmasıyla, toplumlar genellemekle indirgemek arasında sıkıştı. Ya her şeyi bilenler var ya da her şeyi tek bir açıya veya uzmanlık alanına bağlayanlar. Herkesin internette bir paragraf okuyup kendisini uzman sanmasıyla uzmanların her şeyi bildikle-rini sanıp genelleme yapmaları büyük bir sorun günümüzde
Eskiden köylerde bile kendi kendine yeten bir yaşama sistemi varken modern yaşamla beraber sıradan vatandaşlar kendine bile yetemez oldu. Her şeyin kurumsallaşması ve uzmanlaşması zarureti ortaya çıktı Uzmanlık başlangıçta giderek değer kazanırken özellik-le 1990'lardan sonra kan kaybetmeye başladı. Bunun sebebi olarak hemen internet gösterilebilir.