M.
@Qari
Dünya düz olsaydı kaçtığımız şeyler tekrar tekrar önümüze çıkmazdı..
Dün sabaha karşı kendimle konuştum Ben hep kendime çıkan bir yokuştum. Yokuşun başında bir düşman vardı
Onu vurmaya gittim ve kendimle vuruştum.
-Özdemir Asaf
Sayfa 28
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ürettiğimiz çoğu zıtlık düşünce, duygu ve hareket kalıpları yoluy-la içimizde ve dışımızda parçalanmalara yol açıyor
Sayfa 27
Doğal olan doğuştan getirdiklerimiz; normal olan ise normlara uyarak geliştirdiklerimiz. İnsan bir kere normali doğal zannetme alışkanlığını tattı mi, işte o zaman sermaye ve toplum onu ensesinden yakalamış demektir. Böylesi bir durumda kültürel olarak inşa edilen binlerce kavram adeta doğalmış gibi algı-lanmaya başlanır. Yaşama tutunmak için gereksinim duyduğumuz koşullanmalar, kültür kodları, otorite ve hiyerarşinin tahakkümü beynimizi ve daha vahimi bilincimizi perdelemeye çalışır. Nitekim başarılı oldu da. En azından beynimiz inandırıldıklarımızla perde-lendi.
Sayfa 26
Beynimizin doğası, "Beni dereden akan su gibi akışa birak,"
dediği halde biz, "Hayır, şartlanmaya ve önceden belirlenmiş se-çimlere bağlı bir hayat daha güvenli," diyebiliyoruz. Bu suretle bey-nimizin yeni bağlantılar kurma firsatını kaçırıyoruz. Yeni bağlantılar kurulmayınca beyin gelişimi duruyor hatta geriliyor.
Sayfa 20
Yaşadığımız olayları de ğil, onlarla ilişki ve mücadele biçimimizi değiştirmemiz gerektiğini anlamak bizi rahatlatacak,
Sayfa 20