Resûl-i Ekrem [sallallahu aleyhi vesellem], doğruluğu şöy le övmüştür:
Byüklerin Yal
"Şu dört huy sende olduğu müddetçe, dünyada ne kaybetsen sana zarar vermez:
Hz. Ali [radıyalla uni katinda hatale manliğın en kötü
·Doğru konuşmak.
·Emaneti korumak.
·Güzel ahlâk.
·Haram maldan el çekmek."
Dil, âdeta söz vermede yarışır. Sonra da nefis, ge-nellikle o sözü yerine getirmeye yanaşmaz. Böylelikle sözünde durmamış olur. Bu ise münafıklığın alâmetle-rindendir.
Yüce Allah şöyle buyurur:
"Ey iman edenler! Akitleri yerine getiriniz" (Mâide 5/1).
Bu konuda Peygamber Efendimiz [sallallahu aleyhi ve-sellem] şöyle buyurmuştur:
"Söz vermek (de karşıdaki insana vaad edilmiş) bir ikram gibidir."
Alay etmek haramdır, özellikle karşı tarafa eziyet ve sıkıntı verdiği zaman daha şiddetli haram olur. Bu konu-da yüce Allah şöyle buyurur:
"Ey müminler! Bir topluluk diğer bir topluluğu ala-ya almasın; belki de onlar, kendilerinden daha hayırlıdır Kadınlar da kadınları alaya almasınlar; belki alay ettikleri kimseler kendilerinden daha hayırlıdır" (Hucurât 49/11).