Sanırım ilk defa söze nasıl başlayacağımı bilmiyorum.
Çünkü bu kitap benim hikayeme çok benziyor.:)
Kitap İzmir'de yaşayan 18 yaşında İzmir isimli bir kızla Paris'te yaşayan Ege'nin sosyal medyada tanışıp, aşık olmalarını anlatıyor.
"-Belki bir gün yan yana oluruz.
-Belki bir gün dokunurum sana.
-Belki bir gün öperim seni." alıntı.
Öncelikle kitabı klasik okurlarına ve benim gibi kişisel gelişim kitaplarını sevenlere önermiyorum. Ben neden okudum?
Çünkü bir yıl boyunca uzak mesafe ilişkisi yaşamış biriyim. Zorluklarını bilirim. Sanki en duygusal zamanımda beni dinleyen, benimle konuşan, beni anlayan bir arkadaş oldu bu kitap.
Kitap genel olarak WhatsApp konuşmaları üzerinden ilerliyor.
Kelime tekrarları ve gereksiz ayrıntı verilen kısımlar var ama 18 yaşında ilk defa aşık olmuş bir kızın hikayesi :)
Ben hissediklerini daha güçlü yansıtmasını sağladığını düşünüyorum.
Ben kitabın tamamını çok duygusal bir modda okudum.
Sanki kendimden bile sakladığım o cümleleri okuyordum.
“Çünkü mesafeler, aşılmak içindir...”alıntı
Uzak mesafe ilişkisi zordur; hiç tanımadığım bir bedenin kokusunu özlersin, hiç sarılmadığın bir bedenin sarılınca sana tüm dünyayı unutturacağını düşünürsün. Geç gelen mesajlara "acaba nasıl, iyi mi?" düşüncesi başlar. Kıskanırsın ama kıskanmaya hakkın olmaz.
"Senin ismini başkasının ağzından duymak çok kötüydü." alıntı
İmkansız olduğunu bile bile seversin.
"Biliyordum, ne olursa olsun onun hayatına asla dahil olamayacaktım."alıntı
Duygular çok net, akıcı, sade bir dille anlatılmış.
Ben aşk hikayemi mutlu sonla bitiremedim lakin kitabın sonu beni mutlu etti:) Uzun süre etkisini atlatamayacağım bir eser oldu.
Bir insanın yanında olmadan da anı biriktirilebiliyor hatta daha kıymetli oluyor. Aranızda dağlar, denizler, şehirler,