Zaman tasarruf edeyim derken aslında başka şeylerden tasarruf ettiğinin farkında değildi. Yaşamlarının gittikçe daha zavallı, daha tekdüze ve daha soğuk geçtiğini kavramak istemiyorlardı. Bu gerçeği sadece çocuklar taa yüreklerinde hissettiler. Çünkü artık kimsenin onlara ayıracak zamanı yoktu.
Oysa zaman yaşamın kendisiydi. Ve yaşamın yeri yürekti.
İnsanlar zamandan tasarruf ettikçe,zaman azalıyordu.
Bir mükemmelliyet modeli hiç gerçeğe uygun olmuş mudur? Geliştirilemeyecek kadar mükemmel olan bir şeyle hiç karşılaştınız mı? Performansınızı değerlendirirken hiçbir zaman karşılayamayacağınız standartları benimserseniz, her zaman kaybeden olacağınız kesindir. Niye halen kendinize kötü davranıyorsunuz?