-Şimşir yaprağın dökmez,
Muhabbet gönülden gitmez.
Bu gözler seni gördü,
Başkasına hayır etmez.
Zavallı hafıza! Günden güne yok olduğunu duyumsadığımız, vücut denilen şu toprak yığının üzerinde durmadan yaşamaya çalışır durur.
Gökyüzünde tan yerinin renkleri, yeryüzünde altın renkli bir sabah, çiçeklerle, kuşların cıvıldaşmalarıyla alkışlanan ilk aşk öpücüğü, sonsuza değin sürmeye lâyık değil midir?