Reyhan Nur
@RNuur
Acıda bulabildiği gülünecek şey oranında derindir insan. Daha önce insani acının derinliklerinde gömülü olmayan biri yüreğinin derinlerinden gülemez.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Algofobi (acı korkusu) sürekli anesteziye yol açtı. Acı yaratacak her durumdan kaçınılıyor. Aşk acılarına bile şüpheyle bakılmaya başlanmıştır artık.
hayatın içinden üç kadın
Kitap 3 uzun hikayeden oluşuyor ve hepsinde kadınların romantik ilişkide en fazla zarar gören taraf olduğu üzerinde duruyor.
Hikayeleri tek tek ele alacak olursak ilkinde daha dengeli bir yaşam süren, değişen yıllarla birlikte ilişkisinde ve kendisinde ortaya çıkan farklılıklara anlam vermeye çalışan bir kadın görüyoruz. Bu ilk hikaye içine girmesi kolay ve sürükleyici fakat diğerleri kadar çarpıcı olduğunu düşünmüyorum.
İkinci hikayenin içine girmekte ise bir hayli zorlandım. Fakat bunun anlatımdan değil karakterin zihin bulanıklığından kaynaklandığını kısa sürede anladım. Parça parça verilen kesitler karakterin zihinsel bütünlüğünün olmadığını gösteriyordu. Hikaye; terk edilmişliğin, ölümün ve pişmanlıkların sürekli yer ettiği zihnin nasıl bir işkenceye dönüşeceğini etkileyici bir şekilde göz önüne seriyor.
Üçüncü öykü ise aralarında en uzun ve en çarpıcı olanı... Öyle bir hikayeydi ki okurken çok uzun zamandır eksikliğini hissettiğim kendini kaptırma duygusunu yeniden yaşadım. Sadece gözlerimle takip etmekle kalamadım, sesli olarak ya da mimiklerimle tepki verdim, boğuluyorum gibi hissettiğimde kitabı kapatmak zorunda kaldım çünkü katlanılmazdı. Ama uzun süre dayanamadım ve tek solukta hikayeyi bitirdim. Okurken karakterin kendi yaşadığı çelişkiler gibi ben de bazen "sonunda" bazen de "yine başlıyoruz" dedim. İstediğim olayların olması için okudukça daha çok yıkıldım. Hikayeyi okurken sürekli bir denizde gibi hissettim kendimi. Bazen dalgalar beni sahile vuruyor ve güvende hissedip sakinleşiyordum bazense o dalgalar beni alıp kendi içinde sağa sola fırlatıyordu. Bittiğinde sakinleyememiştim ama sağa sola çarpma hissim de kaybolmuştu. Belki de karakter gibi hissizleşmiştim...
Okuyan her kadının mutlaka (ve ne yazık ki) kendinden bir
İnsanlar başkalarının mutsuzluklarını paylaşırken, mutluluklarını paylaşırkenkinden daha büyük memnuniyet duyuyor.
